Voor wie dit leest

Alles wat ik schri­jf is waar
Maar
Alles wat ik schri­jf is niet waar
Is dat raar?

Waar is dat ik schri­jf

Vroeger loog ik
Nu blog ik
Meer
Dan dat ik loog

Feit is dat ik gestopt ben met het in hok­jes stop­pen van mijn blogs. Weg met het voor­voegsel IkBlog of Ver­haal­Blog om de schei­d­sli­jn aan te geven tussen beleefd en ver­zon­nen. Ik laat het voor­taan aan de lez­er over om uit te mak­en wat waar is en wat niet.
Elke gelijke­nis met bestaande per­so­n­en of belevenis­sen is in the eye of the behold­er.
Ik ga op zoek naar woor­den die kun­nen vertellen wat er in mijn hoofd zit. In mijn hoofd zit­ten beelden. Geen woor­den. Die verza­mel ik erbij wan­neer het beeld­ver­haal klaar is om verteld te wor­den. Wan­neer ik het wil gaan delen.
Die woor­den zijn neu­traal. Maar ik ben degene die ze selecteert en rangschikt. En er daar­door beteke­nis aan geef.

Woor­den:
Gis­ter arriveerde ik op het sta­tion van Zwolle. En raad eens wat ik daar zag staan? Een mooie vrouw die klom­pen bij zich had als ver­laat ver­jaardagscadeau. Om te zoe­nen.
Lat­er die dag kre­gen we een lift van een rood­harige wervel­wind. Ze moest toch in de buurt zijn. Nim­mer zo’n energiek natu­urgeweld gezien. De dijken wer­den er ‘s avonds voor ges­loten.
Om de weg terug naar huis te vin­den had ze een routekaart uit­geprint. Deze gebruik­te ze op de heen­weg in omge­keerde vol­go­rde, denk­end dat dit haar op de plek van vertrek zou bren­gen.
Het liep anders. Uitein­delijk hebben we het rook­spoor van een bran­dend schip gevol­gd om een Taunus voor 5 euro de hele dag te mogen park­eren.
Een­maal bin­nen in De Haven van Hard­er­wijk bleek dat het er net zo hevig rook­te als buiten in de haven van Hard­er­wijk. Dat is daar nor­maal.
Wat mij betre­ft kon het feest begin­nen!

Beteke­nis:
Ik heb het hart­stikke naar mijn zin gehad op het blog­gers­feestje in Hard­er­wijk op 3 okto­ber! Er waren daar ontzettend aardi­ge mensen die met elka­ar een hele mid­dag en avond doorge­bracht hebben zon­der enige wan­klank. Voor velen was het de eerste keer dat ze elka­ar IRL zagen, maar iedereen had dezelfde ervar­ing: het klik­te onmid­del­lijk! En het was een onver­getelijke ervar­ing!

Mar­i­anne, dank voor het overne­men van de organ­isatie.
Allen, dank voor het dabei zijn. Ik heb er weer nieuwe hyvesvrien­den bij.

~ ~ ~

Voor wie dit leest

Alles kan je doen geloven,
alles wat je schri­jvend zegt.

Moe van het geloof in regels,
van het niet te spreken kri­j­gen
zwi­j­gen, lig ik in je kijken
in mijn kamer in de schemer
met mijn kleren aan in bed.

Ieder kun je doen geloven
in de woor­den die je zegt.

Chr. J. van Geel (1917–1974)
uit: Het zin­rijk (1971)

~ ~ ~