Woensdag, 14 november 2018

Nog vijf dagen. Dan is het duidelijk of Glasvezel Buitenaf de grens van 50% aanmeldingen heeft bereikt. Vandaag staat de teller op 37% en zijn er 608 aanmeldingen nodig om te starten met de aanleg van glasvezel. Met in het achterhoofd dat er ruim een maand overheen is gegaan om het aantal van 1732 aanmeldingen binnen te halen lijkt me dat de 50% niet gehaald gaat worden.

Maar niet getreurd. Er is namelijk ook een andere partij op de markt: Digitale Stad. Die gaan zonder deze voorwaarde van een minimaal aantal aanmeldingen gewoon van start. Tot 20 november heb je daar de tijd om je in te schrijven met een aantrekkelijke korting. Zoals ik al eerder geschreven heb kregen we deze informatie pas binnen toen we al een bevestiging hadden gekregen dat we ingeschreven waren bij Glasvezel Buitenaf.

Ik heb nog geprobeerd of ik het contract kon opzeggen, maar de twee weken bedenktijd was al voorbij. Alleen indien de 50% grens niet gehaald wordt vervalt het contract automatisch. Dat krijgen we dus op 19 november te horen en rest ons één dag om over te stappen op de Digitale Stad. Hoewel, ik zou me ook op zondag al kunnen inschrijven. Mochten er voldoende aanmeldingen bij Glasvezel Buitenaf binnen gekomen zijn, dan hoor ik dat op maandag en heb ik twee weken de tijd om het contract met Digitale Stad op te zeggen. Gaat het bij Glasvezel Buitenaf niet door dan ben ik in ieder geval verzekerd dat ik bij Digitale Stad tijdig ben ingeschreven.

Wat een gedoe…

~ ~ ~

Voor een collega in Roemenië moest ik een boek bestellen. Want hier goedkoper en zonder bezorgkosten. Volgende week ga ik er toch weer naar toe en kan ik het meenemen. Het werd vanmiddag bezorgd en onmiddellijk kreeg ik zin om er zelf opnieuw in te beginnen. Tot nu toe heb ik alleen het boek zelf gelezen, niet de vele commentaren in de kantlijn en ook niet al de noten die onderaan de pagina staan. Deze aanvullingen vormen namelijk het echte verhaal. Waar ik het over heb? Ship of Theseus door V.M. Straka:

~ ~ ~

In de herhaling

rereading

Op muziek kan ik soms erg jaloers zijn. Dat klinkt misschien wat raar, maar wat ik probeer te zeggen is het volgende: muziek is zo goed als alomtegenwoordig. Het maakt niet uit waar ik ben of wat ik doe, vaak speel ik muziek uit mijn eigen verzameling af of heb de radio aan staan. Zo krijg ik toch zonder er al te veel voor te hoeven doen mijn dagelijkse portie muziek mee.

Hoe anders is dat met literatuur. Ik zal echt zelf een boek ter hand moeten nemen anders gaat het compleet aan me voorbij. Niemand die iets voorleest terwijl ik in de rij bij de supermarkt sta. Geen ‘elevatorliterature’ in openbare gebouwen die ik bezoek. Natuurlijk kan ik een audioboek downloaden op mijn mobiel of op cd voor in de auto. Maar dan is het wel zaak dat ik goed geconcentreerd blijf want anders mis ik nog steeds een heleboel.

Lezen is voor mij een individuele bezigheid die ik bij voorkeur zonder al te rumoerig gezelschap (liefst helemaal niemand) en met de juiste concentratie dien uit te voeren. Terwijl muziek luisteren iets is wat ik zelfs tijdens het bereiden van het avondeten kan doen.

En dat maakt me dus zo jaloers. Want muziek kan op deze manier veel meer onderdeel van mijn leven worden dan literatuur. Een mooi nummer zet ik op repeat en vervolgens leer ik het in alle details kennen.

Maar een mooi boek?

Dat is gedoemd te verdwijnen naar de vergetelheid omdat er zoveel nog te lezen boeken klaarliggen. Niks geen repeat knop voor een boek waar ik na eerste lezing helemaal weg van was. Hooguit zet ik het in mijn boekenkast (indien ik het gekocht had) ‘voor later’. Vaak tegen beter weten in. Is dat eigenlijk niet te zot voor woorden?

Als ik daarom (van Hendrik-Jan) een top-10 lijstje moet opstellen van boeken die ik iedereen zou willen aanraden, dan kies ik er nu eens voor om het anders aan te pakken. Wat hieronder volgt zijn tien boeken waarvan ik ooit heb gezegd dat ik ze opnieuw zou gaan lezen mocht mij de tijd gegeven zijn.

Bij sommigen is dat al gelukt en net als bij een mooi muzieknummer kan ik er nog steeds niet genoeg van krijgen. Juist het vaker lezen van dezelfde tekst maakt goeie literatuur alleen maar indrukwekkender.

Zou het misschien niet beter zijn om de helft van het jaar te besteden aan het herlezen van boeken die je ooit de moeite waard vond? En de andere helft aan nieuwe boeken? Ik ga het toch eens serieus overwegen.

Hoe dan ook, de opsomming die hieronder volgt is slechts een kleine afspiegeling van wat ik graag opnieuw zou willen lezen en de volgorde is compleet willekeurig. Zelfs nu ik het lijstje ‘definitief’ heb neig ik er alweer naar om wat te veranderen.

Maar het gaat om het idee, niet om de lijst. Dus hier komen ze.

Tien boeken die wat mij betreft in de herhaling mogen:

De zondvloed – Jeroen Brouwers
Vallende ouders – A.F.Th. van der Heijden
Gangreen – Jef Geeraerts
Kort Amerikaans – Jan Wolkers
Painted bird – Jerzy Kosinski
S. – J.J. Abrams & Doug Dorst
American Psycho – Bret Easton Ellis
Zen and the Art of Motorcycle Maintenance – Robert Pirsig
1984 – George Orwell
The World according to Garp – John Irving

~ ~ ~

Dit is een bijdrage voor het #50books initiatief dat in 2016 door Hendrik-Jan de Wit wordt verzorgd.
Vraag 4
Welke 10 boeken zou iedereen gelezen moeten hebben?

~ ~ ~

Een nieuwe poging

Deze blogpost is deel 2 van 2 in de serie Ship of Theseus - V.M. Straka

Vogeltje, wat klim je hoog schreef ik zaterdag. Zomaar een blogje tussendoor over een boomklever die ik plots zag vanuit mijn studeerkamer. Vandaag las ik:

Together they watch a tree creeper ascend the trunk of an aspen, curling round and round in a helix. “There is much comfort and strenght,” Stenfalk muses, “to be found in birds.”
[p.165, Ship of Theseus, V.M. Straka]

boomklever

Alweer ruim een jaar geleden ben ik hopeloos verstrikt geraakt in het nieuwe project van J.J. Abrams, S. genaamd. In grote lijnen komt het er op neer dat S. gevormd wordt door een boek met de titel Ship of Theseus dat geschreven zou zijn door V.M. Straka. Het jaar van uitgave is 1949.

We mogen er gerust van uit gaan dat dit boek nooit bestaan heeft (althans dat is mijn voorlopige conclusie), maar uitsluitend is geschreven (door Doug Dorst) als basisonderdeel voor dit veelomvattende project. Het boek is (zogenaamd) voorzien van een inleiding door F.X. Caldeira die het manuscript van dit laatste werk door V.M. Straka haast bij toeval in handen heeft gekregen. In deze inleiding wordt uiteengezet dat Straka een succesvol schrijver was maar wiens identiteit bij slechts weinigen bekend zou zijn. Caldeira geeft aan dat Straka dood zou zijn (vermoord?) hoewel zijn lichaam nooit gevonden is. Wat natuurlijk allerlei vragen doet oproepen.

In het project S. wordt het boek geleverd als zou het een exemplaar van de universiteitsbibliotheek zijn. Er staan stempels in van de data waarop het boek is uitgeleend en op de rug is een plakkertje met info hoe het boek is gerubriceerd. Erg authentiek allemaal.

En het gaat nog verder. Al vanaf de eerste bladzijde (inclusief de inleiding) wemelt het van de aantekeningen in de kantlijn. Ze zijn van een student (Eric) die obsessief onderzoek doet naar V.M. Straka en grote twijfels heeft bij dit laatste boek en de rol die Caldeira speelt. Blijkbaar leent hij het boek niet om mee te nemen maar leest hij het in de bieb waar hij het op een geheime plek bewaard. Daar wordt het gevonden door een studente (Jen) die er vervolgens haar eigen aantekeningen in gaat zetten. Op deze manier ontstaat er zelfs een conversatie tussen de twee die verder gaat dan geklieder in de kantlijn. Het boek zit vol met briefkaarten, briefjes, knipsels en zelfs een beschreven servet.

Problematisch is dat het niet meevalt om te onderscheiden hoe de commentaren in de marge gelezen moeten worden. Ze zijn namelijk niet allemaal op hetzelfde tijdstip geschreven. Er zitten verschillende lagen in, waarbij de gehanteerde kleuren wel iets van houvast geven maar het toch teveel informatie tegelijk is. Zeker met de ontelbare verwijzingen naar andere boeken of betekenisvolle gebeurtenissen en een constante stroom van complottheorieën over wie er nu wel of niet achter de identiteit of dood van Straka zitten.

Ik liep dus na een honderdtal pagina’s vast omdat ik alles in één keer wilde lezen. Daardoor verloor ik het overzicht.

Gisterochtend (ja, ik heb een paar daagjes vrij) ben ik echter opnieuw begonnen omdat het boek me blijft fascineren. Al die tijd heeft het op mijn bureau gelegen alsof het wist dat het slechts een kwestie van tijd was voordat ik het weer zou openslaan.

Mijn aanpak is nu als volgt:

  • allereerst ga ik het verhaal lezen zoals het door V.M. Straka zou zijn opgetekend;
  • daarna ga ik de inleiding door Caldeira opnieuw bestuderen plus alle voetnoten die hij opgenomen heeft;
  • als laatste ga ik proberen de aantekeningen door de twee studenten te lezen in de tijdsvolgorde die ik gevonden heb op de site Thoughts on S.:
    • Pencil – Eric’s notes when he was young, before he met Jen.
    • Black (Eric), blue (Jen) – Jen and Eric first meet and begin their discussions.
    • Green (Eric), red (Jen) – Jen and Eric’s relationship deepens
    • Red (Eric), purple (Jen) – Jen and Eric share deeper details of Straka and each other
    • Black (Eric), black (Jen) – final colors used

Op deze manier moet het me gaan lukken. En mocht ik opnieuw in een leesdip geraken dan zijn daar altijd de vogels nog voor ‘comfort and strenght’.

nieuwepoging

~ ~ ~

50books – Vraag 46

Deze blogpost is deel 46 van 50 in de serie 50books - 2013

Momenteel ben ik helemaal in de ban van een boek waar één van de verhaallijnen zich in de kantlijn van het geschrevene afspeelt. De roman Ship of Theseus geschreven door V.M. Straka (de vraag is of boek en schrijver ooit hebben bestaan) wordt namelijk geleverd volgepropt met briefjes, ansichtkaarten, servetjes met aantekeningen en wat nog meer. En verder staan op werkelijk elke pagina opmerkingen in de marges. Veelal reacties op de tekst van Straka, maar ook reacties op de reacties zelf. Want ze zijn door twee personen geschreven. Een man en vrouw waarvan ik (ondertussen ben ik ergens tot bladzijde 150 gevorderd) niet echt weet wie ze zijn en wat hun bedoelingen zijn.

Het fascinerende aan dit boek is dat je aldus een verhaal in wordt getrokken dat zich voor je gevoel buiten het tastbare boek afspeelt. Je gaat je afvragen wie die twee personen zijn die zo geobseerd zijn door deze roman waar ze zoveel tijd in steken om het tot op de laatste komma te ontleden op aanwijzingen die zouden kunnen onthullen wie V.M. Straka was. Maar wat ook op elke bladzijde duidelijker wordt is dat de twee zich onvermijdelijk tot elkaar aangetrokken voelen. En dat ze beiden al flink door het leven getekend zijn wat de toenadering moeilijk zoniet bijna onmogelijk maakt.

Ik moet bekennen dat ik geraakt ben door hun aarzelende liefdesgeschiedenis die als zodanig maar niet op gang wil komen, ondanks dat ik bij lange na nog niet weet hoe het uit gaat pakken. Er zit zoveel wanhopig vragen naar aandacht in dat je er wel door geraakt moet worden. Tenminste, dat durf ik inmiddels wel te zeggen sinds ik eerder uit de kast ben gekomen als een fucking romanticus.

En dat brengt me bij de vraag van vandaag. Welke onweerstaanbare lovestories hebben jullie ooit gelezen die iedereen eigenlijk zou moeten lezen? Omdat ze, wel… zo onweerstaanbaar zijn. Hartverscheurend mooi. Teder. Aangrijpend. Waar ze elkaar wel vinden. Of jammer genoeg niet terwijl het voor iedereen duidelijk is dat ze bij elkaar horen. Waar je ze bij hun schouders zou willen pakken, door elkaar schudden en dan samen in een kamer opsluiten waar ze niet uit mogen voordat ze het hebben gezegd. Tegen elkaar terwijl ze elkaar recht in de ogen kijken. Ik hou van jou. Jij bent de enige. Altijd geweest. Zulke verhalen dus.

Vraag 46:
Welke liefdesgeschiedenis(sen) heb je ooit gelezen die je iedereen zou willen aanraden ook te lezen?

~ ~ ~

Zie ginds komt de boot van Theseus

Deze blogpost is deel 1 van 2 in de serie Ship of Theseus - V.M. Straka

Vanwege mijn luiheid was ik weer van voor af aan begonnen met Lost. Omdat ik in het tweede seizoen aangekomen met wat vragen zat, ging ik op zoek naar aanwijzingen op internet. Per toeval kwam ik bij de volgende teasers terecht voor iets compleet anders, maar wel uit de koker van J.J. Abrams, dus dat ‘per toeval’ moet natuurlijk met een korreltje zout genomen worden:

De teasers zijn alweer van een tijdje geleden en zelf dacht ik (en met mij vele anderen) dat het voor een nieuw film of tv-serie project was. Niets blijkt minder het geval. Het is een boek. En wat voor eentje. Geschreven door een niet bestaande auteur en vol met aantekeningen in de kantlijn, post-its (autocorrect maakte hier eerst postgids van, iets waar ik met mijn verstand niet bij kan), ansichtkaarten en een heuse landkaart plus een soort van code ontcijfer ding (beter weet ik het ook niet te omschrijven daar ik het ook maar moet doen met summiere info op internet).

Nogmaals, een boek dus. Beetje vreemd voor iemand (J.J. Abrams, daar hadden we het over) die zijn sporen tot nu toe verdiend heeft als film- en televisieproducent, filmschrijver, pianist, filmcomponist en filmregisseur alsmede acteur. Zelf zegt hij er het volgende over in The New York Times:

‘S.’ was born out of an idea of a love story and the notion of celebrating the book as an object,” […] “In a digital age, it’s a distinctly analog object. It felt romantic to me.

Kijk, dat zouden meer mensen moeten doen. Zeker wanneer het resultaat zo wonderschoon is als wordt getoond in deze trailer:

Het water loopt me spontaan in de mond en gelukkig is het al mogelijk om deze roman te bestellen via de links op de officiële site of andere verkoopkanalen. Ik heb mijn bestelling meteen geplaatst en tel de dagen af totdat het schip van Theseus komt binnenzeilen.

~ ~ ~