Woensdag, 14 november 2018

Nog vijf dagen. Dan is het duidelijk of Glasvezel Buite­naf de grens van 50% aan­meldin­gen heeft bereikt. Van­daag staat de teller op 37% en zijn er 608 aan­meldin­gen nodig om te starten met de aan­leg van glasvezel. Met in het achter­hoofd dat er ruim een maand over­heen is gegaan om het aan­tal van 1732 aan­meldin­gen bin­nen te halen lijkt me dat de 50% niet gehaald gaat wor­den.

Maar niet getreurd. Er is namelijk ook een andere par­tij op de markt: Dig­i­tale Stad. Die gaan zon­der deze voor­waarde van een min­i­maal aan­tal aan­meldin­gen gewoon van start. Tot 20 novem­ber heb je daar de tijd om je in te schri­jven met een aantrekke­lijke kort­ing. Zoals ik al eerder geschreven heb kre­gen we deze infor­matie pas bin­nen toen we al een beves­tig­ing had­den gekre­gen dat we ingeschreven waren bij Glasvezel Buite­naf.

Ik heb nog geprobeerd of ik het con­tract kon opzeggen, maar de twee weken bedenk­ti­jd was al voor­bij. Alleen indi­en de 50% grens niet gehaald wordt ver­valt het con­tract automa­tisch. Dat kri­j­gen we dus op 19 novem­ber te horen en rest ons één dag om over te stap­pen op de Dig­i­tale Stad. Hoewel, ik zou me ook op zondag al kun­nen inschri­jven. Mocht­en er vol­doende aan­meldin­gen bij Glasvezel Buite­naf bin­nen gekomen zijn, dan hoor ik dat op maandag en heb ik twee weken de tijd om het con­tract met Dig­i­tale Stad op te zeggen. Gaat het bij Glasvezel Buite­naf niet door dan ben ik in ieder geval verzek­erd dat ik bij Dig­i­tale Stad tijdig ben ingeschreven.

Wat een gedoe…

~ ~ ~

Voor een col­le­ga in Roe­menië moest ik een boek bestellen. Want hier goed­kop­er en zon­der bezorgkosten. Vol­gende week ga ik er toch weer naar toe en kan ik het meen­e­men. Het werd van­mid­dag bezorgd en onmid­del­lijk kreeg ik zin om er zelf opnieuw in te begin­nen. Tot nu toe heb ik alleen het boek zelf gelezen, niet de vele com­mentaren in de kantli­jn en ook niet al de noten die onder­aan de pag­i­na staan. Deze aan­vullin­gen vor­men namelijk het echte ver­haal. Waar ik het over heb? Ship of The­seus door V.M. Stra­ka:

~ ~ ~

In de herhaling

rereading

Op muziek kan ik soms erg jalo­ers zijn. Dat klinkt miss­chien wat raar, maar wat ik probeer te zeggen is het vol­gende: muziek is zo goed als alomte­gen­wo­ordig. Het maakt niet uit waar ik ben of wat ik doe, vaak speel ik muziek uit mijn eigen verza­mel­ing af of heb de radio aan staan. Zo kri­jg ik toch zon­der er al te veel voor te hoeven doen mijn dagelijkse por­tie muziek mee.

Hoe anders is dat met lit­er­atu­ur. Ik zal echt zelf een boek ter hand moeten nemen anders gaat het com­pleet aan me voor­bij. Nie­mand die iets voor­leest ter­wi­jl ik in de rij bij de super­markt sta. Geen ‘ele­va­tor­lit­er­a­ture’ in open­bare gebouwen die ik bezoek. Natu­urlijk kan ik een audioboek down­load­en op mijn mobiel of op cd voor in de auto. Maar dan is het wel zaak dat ik goed gecon­cen­treerd bli­jf want anders mis ik nog steeds een hele­boel.

Lezen is voor mij een indi­vidu­ele bezigheid die ik bij voorkeur zon­der al te rumo­erig gezelschap (lief­st hele­maal nie­mand) en met de juiste con­cen­tratie dien uit te voeren. Ter­wi­jl muziek luis­teren iets is wat ik zelfs tij­dens het berei­den van het avon­de­ten kan doen.

En dat maakt me dus zo jalo­ers. Want muziek kan op deze manier veel meer onderdeel van mijn lev­en wor­den dan lit­er­atu­ur. Een mooi num­mer zet ik op repeat en ver­vol­gens leer ik het in alle details ken­nen.

Maar een mooi boek?

Dat is gedoemd te verd­wi­j­nen naar de ver­getel­heid omdat er zoveel nog te lezen boeken klaarliggen. Niks geen repeat knop voor een boek waar ik na eerste lez­ing hele­maal weg van was. Hoo­gu­it zet ik het in mijn boekenkast (indi­en ik het gekocht had) ‘voor lat­er’. Vaak tegen beter weten in. Is dat eigen­lijk niet te zot voor woor­den?

Als ik daarom (van Hen­drik-Jan) een top-10 lijst­je moet opstellen van boeken die ik iedereen zou willen aan­raden, dan kies ik er nu eens voor om het anders aan te pakken. Wat hieron­der vol­gt zijn tien boeken waar­van ik ooit heb gezegd dat ik ze opnieuw zou gaan lezen mocht mij de tijd gegeven zijn.

Bij som­mi­gen is dat al gelukt en net als bij een mooi muzieknum­mer kan ik er nog steeds niet genoeg van kri­j­gen. Juist het vak­er lezen van dezelfde tekst maakt goeie lit­er­atu­ur alleen maar indruk­wekkender.

Zou het miss­chien niet beter zijn om de helft van het jaar te best­e­den aan het her­lezen van boeken die je ooit de moeite waard vond? En de andere helft aan nieuwe boeken? Ik ga het toch eens serieus over­we­gen.

Hoe dan ook, de opsom­ming die hieron­der vol­gt is slechts een kleine afspiegeling van wat ik graag opnieuw zou willen lezen en de vol­go­rde is com­pleet willekeurig. Zelfs nu ik het lijst­je ‘defin­i­tief’ heb neig ik er alweer naar om wat te veran­deren.

Maar het gaat om het idee, niet om de lijst. Dus hier komen ze.

Tien boeken die wat mij betreft in de herhaling mogen:

De zond­vloed — Jeroen Brouw­ers
Val­lende oud­ers — A.F.Th. van der Hei­j­den
Gan­green — Jef Geer­aerts
Kort Amerikaans — Jan Wolk­ers
Paint­ed bird — Jerzy Kosin­s­ki
S. — J.J. Abrams & Doug Dorst
Amer­i­can Psy­cho — Bret Eas­t­on Ellis
Zen and the Art of Motor­cy­cle Main­te­nance — Robert Pir­sig
1984 — George Orwell
The World accord­ing to Garp — John Irv­ing

~ ~ ~

Dit is een bij­drage voor het #50books ini­ti­atief dat in 2016 door Hen­drik-Jan de Wit wordt ver­zorgd.
Vraag 4
Welke 10 boeken zou iedereen gelezen moeten hebben?

~ ~ ~

Een nieuwe poging

Deze blog­post is deel 2 van 2 in de serie Ship of The­seus — V.M. Stra­ka

Vogelt­je, wat klim je hoog schreef ik zater­dag. Zomaar een blog­je tussendoor over een boomk­lever die ik plots zag vanu­it mijn studeerkamer. Van­daag las ik:

Togeth­er they watch a tree creep­er ascend the trunk of an aspen, curl­ing round and round in a helix. “There is much com­fort and strenght,” Sten­falk mus­es, “to be found in birds.”
[p.165, Ship of The­seus, V.M. Stra­ka]

boomklever

Alweer ruim een jaar gele­den ben ik hopeloos ver­strikt ger­aakt in het nieuwe project van J.J. Abrams, S. genaamd. In grote lij­nen komt het er op neer dat S. gevor­md wordt door een boek met de titel Ship of The­seus dat geschreven zou zijn door V.M. Stra­ka. Het jaar van uit­gave is 1949.

We mogen er gerust van uit gaan dat dit boek nooit bestaan heeft (althans dat is mijn voor­lop­ige con­clusie), maar uit­slui­tend is geschreven (door Doug Dorst) als basison­derdeel voor dit veelom­vat­tende project. Het boek is (zoge­naamd) voorzien van een inlei­d­ing door F.X. Caldeira die het man­u­script van dit laat­ste werk door V.M. Stra­ka haast bij toe­val in han­den heeft gekre­gen. In deze inlei­d­ing wordt uiteengezet dat Stra­ka een suc­cesvol schri­jver was maar wiens iden­titeit bij slechts weini­gen bek­end zou zijn. Caldeira geeft aan dat Stra­ka dood zou zijn (ver­mo­ord?) hoewel zijn lichaam nooit gevon­den is. Wat natu­urlijk aller­lei vra­gen doet oproepen.

In het project S. wordt het boek geleverd als zou het een exem­plaar van de uni­ver­siteits­bib­lio­theek zijn. Er staan stem­pels in van de data waarop het boek is uit­geleend en op de rug is een plakkert­je met info hoe het boek is gerubriceerd. Erg authen­tiek alle­maal.

En het gaat nog verder. Al vanaf de eerste bladz­i­jde (inclusief de inlei­d­ing) wemelt het van de aan­tekenin­gen in de kantli­jn. Ze zijn van een stu­dent (Eric) die obsessief onder­zoek doet naar V.M. Stra­ka en grote twi­jfels heeft bij dit laat­ste boek en de rol die Caldeira speelt. Blijk­baar leent hij het boek niet om mee te nemen maar leest hij het in de bieb waar hij het op een geheime plek bewaard. Daar wordt het gevon­den door een stu­dente (Jen) die er ver­vol­gens haar eigen aan­tekenin­gen in gaat zetten. Op deze manier ontstaat er zelfs een con­ver­sa­tie tussen de twee die verder gaat dan gek­lieder in de kantli­jn. Het boek zit vol met briefkaarten, brief­jes, knipsels en zelfs een beschreven servet.

Prob­lema­tisch is dat het niet mee­valt om te onder­schei­den hoe de com­mentaren in de marge gelezen moeten wor­den. Ze zijn namelijk niet alle­maal op het­zelfde tijd­stip geschreven. Er zit­ten ver­schil­lende lagen in, waar­bij de gehanteerde kleuren wel iets van hou­vast geven maar het toch teveel infor­matie tegelijk is. Zek­er met de ontel­bare ver­wi­jzin­gen naar andere boeken of betekenisvolle gebeurtenis­sen en een con­stante stroom van com­plot­the­o­rieën over wie er nu wel of niet achter de iden­titeit of dood van Stra­ka zit­ten.

Ik liep dus na een hon­derd­tal pagina’s vast omdat ik alles in één keer wilde lezen. Daar­door ver­loor ik het overzicht.

Gis­te­rocht­end (ja, ik heb een paar daag­jes vrij) ben ik echter opnieuw begonnen omdat het boek me bli­jft fascineren. Al die tijd heeft het op mijn bureau gele­gen alsof het wist dat het slechts een kwest­ie van tijd was voor­dat ik het weer zou openslaan.

Mijn aan­pak is nu als vol­gt:

  • allereerst ga ik het ver­haal lezen zoals het door V.M. Stra­ka zou zijn opgetek­end;
  • daar­na ga ik de inlei­d­ing door Caldeira opnieuw bestud­eren plus alle voet­noten die hij opgenomen heeft;
  • als laat­ste ga ik proberen de aan­tekenin­gen door de twee stu­den­ten te lezen in de tijdsvol­go­rde die ik gevon­den heb op de site Thoughts on S.:
    • Pen­cil – Eric’s notes when he was young, before he met Jen.
    • Black (Eric), blue (Jen) – Jen and Eric first meet and begin their dis­cus­sions.
    • Green (Eric), red (Jen) – Jen and Eric’s rela­tion­ship deep­ens
    • Red (Eric), pur­ple (Jen) – Jen and Eric share deep­er details of Stra­ka and each oth­er
    • Black (Eric), black (Jen) – final col­ors used

Op deze manier moet het me gaan lukken. En mocht ik opnieuw in een lees­dip ger­ak­en dan zijn daar alti­jd de vogels nog voor ‘com­fort and strenght’.

nieuwepoging

~ ~ ~

50books — Vraag 46

Deze blog­post is deel 46 van 50 in de serie 50books — 2013

Momenteel ben ik hele­maal in de ban van een boek waar één van de ver­haal­li­j­nen zich in de kantli­jn van het geschrevene afspeelt. De roman Ship of The­seus geschreven door V.M. Stra­ka (de vraag is of boek en schri­jver ooit hebben bestaan) wordt namelijk geleverd vol­ge­propt met brief­jes, ansichtkaarten, servet­jes met aan­tekenin­gen en wat nog meer. En verder staan op werke­lijk elke pag­i­na opmerkin­gen in de marges. Vee­lal reac­ties op de tekst van Stra­ka, maar ook reac­ties op de reac­ties zelf. Want ze zijn door twee per­so­n­en geschreven. Een man en vrouw waar­van ik (onder­tussen ben ik ergens tot bladz­i­jde 150 gevorderd) niet echt weet wie ze zijn en wat hun bedoelin­gen zijn.

Het fascinerende aan dit boek is dat je aldus een ver­haal in wordt getrokken dat zich voor je gevoel buiten het tast­bare boek afspeelt. Je gaat je afvra­gen wie die twee per­so­n­en zijn die zo geob­seerd zijn door deze roman waar ze zoveel tijd in steken om het tot op de laat­ste kom­ma te ontle­den op aan­wi­jzin­gen die zouden kun­nen onthullen wie V.M. Stra­ka was. Maar wat ook op elke bladz­i­jde duidelijk­er wordt is dat de twee zich onver­mi­jdelijk tot elka­ar aangetrokken voe­len. En dat ze bei­den al flink door het lev­en getek­end zijn wat de toe­nader­ing moeil­ijk zoni­et bij­na onmo­gelijk maakt.

Ik moet beken­nen dat ik ger­aakt ben door hun aarze­lende liefdes­geschiede­nis die als zodanig maar niet op gang wil komen, ondanks dat ik bij lange na nog niet weet hoe het uit gaat pakken. Er zit zoveel wan­hopig vra­gen naar aan­dacht in dat je er wel door ger­aakt moet wor­den. Ten­min­ste, dat durf ik inmid­dels wel te zeggen sinds ik eerder uit de kast ben gekomen als een fuck­ing roman­ti­cus.

En dat brengt me bij de vraag van van­daag. Welke onweer­staan­bare lovesto­ries hebben jul­lie ooit gelezen die iedereen eigen­lijk zou moeten lezen? Omdat ze, wel… zo onweer­staan­baar zijn. Hartver­scheurend mooi. Ted­er. Aan­gri­jpend. Waar ze elka­ar wel vin­den. Of jam­mer genoeg niet ter­wi­jl het voor iedereen duidelijk is dat ze bij elka­ar horen. Waar je ze bij hun schoud­ers zou willen pakken, door elka­ar schud­den en dan samen in een kamer opsluiten waar ze niet uit mogen voor­dat ze het hebben gezegd. Tegen elka­ar ter­wi­jl ze elka­ar recht in de ogen kijken. Ik hou van jou. Jij bent de enige. Alti­jd geweest. Zulke ver­halen dus.

Vraag 46:
Welke liefdesgeschiedenis(sen) heb je ooit gelezen die je iedereen zou willen aan­raden ook te lezen?

~ ~ ~

Zie ginds komt de boot van Theseus

Deze blog­post is deel 1 van 2 in de serie Ship of The­seus — V.M. Stra­ka

Van­wege mijn lui­heid was ik weer van voor af aan begonnen met Lost. Omdat ik in het tweede seizoen aangekomen met wat vra­gen zat, ging ik op zoek naar aan­wi­jzin­gen op inter­net. Per toe­val kwam ik bij de vol­gende teasers terecht voor iets com­pleet anders, maar wel uit de kok­er van J.J. Abrams, dus dat ‘per toe­val’ moet natu­urlijk met een kor­relt­je zout genomen wor­den:

De teasers zijn alweer van een tijd­je gele­den en zelf dacht ik (en met mij vele anderen) dat het voor een nieuw film of tv-serie project was. Niets blijkt min­der het geval. Het is een boek. En wat voor een­t­je. Geschreven door een niet bestaande auteur en vol met aan­tekenin­gen in de kantli­jn, post-its (auto­cor­rect maak­te hier eerst post­gids van, iets waar ik met mijn ver­stand niet bij kan), ansichtkaarten en een heuse land­kaart plus een soort van code ont­ci­jfer ding (beter weet ik het ook niet te omschri­jven daar ik het ook maar moet doen met sum­miere info op inter­net).

Nog­maals, een boek dus. Beet­je vreemd voor iemand (J.J. Abrams, daar had­den we het over) die zijn sporen tot nu toe ver­di­end heeft als film- en tele­visiepro­du­cent, film­schri­jver, pianist, film­com­pon­ist en film­regis­seur alsmede acteur. Zelf zegt hij er het vol­gende over in The New York Times:

S.’ was born out of an idea of a love sto­ry and the notion of cel­e­brat­ing the book as an object,” […] “In a dig­i­tal age, it’s a dis­tinct­ly ana­log object. It felt roman­tic to me.

Kijk, dat zouden meer mensen moeten doen. Zek­er wan­neer het resul­taat zo won­der­schoon is als wordt getoond in deze trail­er:

Het water loopt me spon­taan in de mond en gelukkig is het al mogelijk om deze roman te bestellen via de links op de offi­ciële site of andere verkoop­kanalen. Ik heb mijn bestelling meteen geplaatst en tel de dagen af tot­dat het schip van The­seus komt bin­nen­zeilen.

~ ~ ~