Tag: Jannah Loontjens

Monday Morning Blues…

Hoe vaak heb ik er niet naar ver­langd om zomaar te stop­pen. Om gewoon maar te blij­ven lig­gen. Niet uit bed te komen, niet te ont­bij­ten, niet naar school te bren­gen, geen werk, geen ver­ga­de­ring, geen crè­che, geen school, geen eten, geen vra­gen­de blik­ken van ana­lis­ten, of van kin­de­ren, geen ver­haal­tje bij bed­tijd, geen tv, geen inter­net. Er zomaar mee op te hou­den. Een­vou­dig stop­pen. To be or not to be. Gewoon blij­ven lig­gen. Op mijn rug. Lees ver­der

Misschien wel

Op de laat­ste dag van mijn vakan­tie bezorgt de post­bo­de het eer­ste boek om te lezen na de ver­plich­te zomer­pau­ze voor Een per­fec­te dag voor lite­ra­tuur. Het is Mis­schien wel niet, geschre­ven door Jan­nah Loon­t­jens1. De datum waar­op we erover gaan blog­gen is 15 sep­tem­ber. Dit zijn de vol­gen­de drie boe­ken die we daar­na gaan lezen en revie­wen: Lees ver­der


  1. Eer­der las ik van haar het essay Mijn leven is mooi­er dan lite­ra­tuur, en ik dacht een lin­kje naar mijn blog­post daar­over te ver­mel­den. Maar wat blijkt? Ik heb er nooit over geblogd ter­wijl ik toch zou zwe­ren dat wel gedaan te heb­ben. 

50books — Vraag 40

Deze blog­post is deel 40 van 50 in de serie 50books — 2013

Ieder­een kent er wel een paar. Zo’n flauw grap­je tij­dens je jeugd dat elke keer weer voor­bij kwam. Niet omdat ze zo leuk waren maar omdat ze vaak onlos­ma­ke­lijk ver­bon­den waren met een bepaal­de per­soon of terug­ke­ren­de situ­a­tie. Zo her­in­ner ik mij­zelf nog altijd de opmer­king die mijn vader altijd maak­te wan­neer we gin­gen vis­sen. In de auto op weg naar de vis­plek van de dag, vroeg ik hem dan stee­vast waar de mees­te vis zat hoe­wel ik het ant­woord allang wist. ‘Tus­sen de kop en de staart, jon­gen’, zei hij olijk en gaf me ver­vol­gens vaak ook nog een por in mijn zij of een klap op mijn schou­ders. Ik kon er niets aan doen maar moest er elke keer weer om lachen. Ook nu ter­wijl ik dit schrijf heb ik een grijns op mijn gezicht. Lees ver­der