Tandeloze leeuw

Deze blog­post is deel 21 van 43 in de serie Een per­fec­te dag voor lite­ra­tuur

In de Ver­ant­woor­ding bij Leeu­wen­strijd schrijft Tho­mas van Aal­ten dat hij onder ande­re veel gehad heeft aan De ein­de­lo­ze jaren zes­tig, geschie­de­nis van een gene­ra­tie­con­flict geschre­ven door Hans Rig­hart. Deze veel te vroeg gestor­ven his­to­ri­cus had dit boek in 1995 gepu­bli­ceerd. Met­een toen het uit­kwam heb ik er een exem­plaar van aan­ge­schaft. Ik her­in­ner­de mij een aan­tal bevlo­gen col­le­ges door Rig­hart gege­ven aan de uni­ver­si­teit van Utrecht die ik bij had mogen wonen en hoop­te zijn enthou­si­as­me­ren­de ver­tel­kunst opnieuw te mogen bele­ven. Het bleek dat Rig­hart zijn mees­ter­werk had geschre­ven. Een waar genot om te lezen en nog steeds begrijp ik niet dat juist dit boek tij­dens de ver­schil­len­de ver­hui­zin­gen ver­lo­ren is gegaan. […]  Lees ver­der

#25books

Hal­lo lie­ve lezer! Fijn dat jij ook in het nieu­we jaar mijn site weer met een bezoek­je ver­eert. Bij deze wens ik oprecht dat het een jaar mag wor­den nog mooi­er dan je jezelf gewenst hebt toen je afge­lo­pen nacht om 12 uur de ogen heel even sloot en een kijk­je nam in het nieu­we jaar. Zelf zie ik mijn bij­dra­ge in het stre­ven naar een lief­de- en res­pect­vol­le omgang met alles wat leeft en bloeit. Daar kan ik mezelf nog heel wat in ver­be­te­ren en zal het ook niet nala­ten om dat te doen. Ver­der wil ik pro­be­ren min­der te kla­gen en te zeu­ren. Want om heel eer­lijk te zijn, ik heb wei­nig reden om te kla­gen en te zeu­ren. In die zin ben ik een geze­gend mens. Dus laat ik daar blij om zijn. Wat niet wil zeg­gen dat ik groot leed en per­soon­lij­ke drama’s bij ande­ren baga­tel­li­seer. Inte­gen­deel. Door mij­zelf wat beschei­de­ner op te stel­len hoop ik dat de aan­dacht gaat naar die­ge­nen die echt reden tot kla­gen heb­ben (en het vaak niet doen). Dan gaat mis­schien tevens de hulp hun kant op. […]  Lees ver­der

Alcino de herenkapper

Deze blog­post is deel 7 van 43 in de serie Een per­fec­te dag voor lite­ra­tuur

In het mid­den van ‘Jouw gezicht zal het laat­ste zijn’ bevindt zich ‘Alci­no de heren­kap­per’. Niet in het mid­den op basis van het aan­tal hoofd­stuk­ken dat al geweest is en het wat nog zal vol­gen. Ook is deel IV niet de helft van VII. Nee, Alci­no de heren­kap­per knipt Duar­te, zoon van van Anto­nio die weer de zoon is van Augus­to (beter, dou­t­or Augus­to Men­des) ergens onder­weg van blad­zij­de 90 naar 91 en dat is wat mij betreft zo goed als in het mid­den van een ver­haal dat in totaal 183 blad­zij­des telt (waar­bij ik gemaks­hal­ve ver­geet dat het op blad­zij­de 7 begint hoe­wel ik daar met­een tegen­in zou kun­nen bren­gen dat heel mis­schien Alci­no de heren­kap­per al op blad­zij­de 87 zou heb­ben kun­nen begin­nen met knip­pen ware het niet dat de schrij­ver João Ricar­do Pedro nog­al eens de nei­ging heeft om uit te wij­den of slechts aar­ze­lend to the point te komen waar ik zelf als lezer geen enkel pro­bleem mee heb maar dat moge dui­de­lijk zijn). […]  Lees ver­der

Werkgerelateerd nieuws

Van­daag las ik een bericht op NOS.nl over de Spaan­se oud-rech­ter Bal­tasar Gar­zón. Hij heeft een nieu­we aan­lei­ding gevon­den om een zaak waar hij mee bezig was opnieuw onder de aan­dacht te bren­gen. Dit­maal wil hij dat de Ver­e­nig­de Naties stap­pen tegen Span­je onder­ne­men omdat twee VN-onder­zoe­kers heb­ben aan­ge­ge­ven dat de reden die Gar­zón dwong te stop­pen met zijn onder­zoek, mis­schien wel niet gel­dig is. Het gaat hier om een amnes­tie­wet uit 1977 uit­ge­vaard kort na het over­lij­den van Fran­co, die zou gel­den voor alle mis­da­den gepleegd door Fran­co-aan­han­gers tij­dens zijn bewind. Ook voor de betrok­ken­heid bij de ver­dwij­ning van mis­schien wel 150.000 Spaan­se bur­gers in de peri­o­de 1936–1951. […]  Lees ver­der