Minimale middelen, maximaal effect

oncehansardirglova

Toen ik wat achter­grond infor­matie zocht voor mijn blog­post over het con­cert van Glen Hansard, las ik dat hij niet alleen muzikant is maar ook acteur. Zo had hij een rol in de film The Com­mit­ments, en samen met Marké­ta Irglová speelde hij in Once van regis­seur John Car­ney. Het is deze laat­stge­noemde film die ik gis­ter op youtube1 opge­zocht heb met het plan om ‘m komend week­end te kijken. Maar een­maal gevon­den heb ik ‘m meteen hele­maal gekeken. Want wat is het een ont­wapend mooie en ontroerende film.

Zon­der veel opsmuk vertelt Once het ver­haal van een Ierse straatzanger die in con­tact komt met een Tjechis­che emi­gré die hem het laat­ste zetje geeft om de stu­dio in te duiken om enkele van zijn zelfgeschreven num­mers op te nemen. Er lijkt zich een romance te ontwikke­len tussen de twee maar uitein­delijk vertrekt de zanger naar zijn ex in Lon­den ter­wi­jl de alleen­staande moed­er achterbli­jft in Dublin met haar dochtert­je, waar­bij het onduidelijk bli­jft of haar man zich weer bij hen zal voe­gen.

De film is met weinig bud­get in een korte tijd opgenomen, en veel rollen zijn inge­vuld door ama­teurs, fam­i­lie en vrien­den wat het geheel een bij­zon­dere charme geeft. Hoewel het ein­dresul­taat veel meer weg heeft van een doc­u­men­taire voelt het wel degelijk aan als een roman­tis­che muziek­film, en dat komt vooral door Hansard en Irglová. Hun samen­spel (en samen­zang) is een genot om naar te kijken (en te luis­teren). Ik ben blij dat ik deze film alsnog heb ont­dekt via het con­cert in Car­ré eerder deze week.

 

~ ~ ~


  1. Inmid­dels is de film niet meer beschik­baar, althans niet via de link die ik gebruikt heb.