Tag: Jonathan Safran Foer

I see dead animals

Op zater­dag­och­tend is het lang tra­di­tie geweest om ’s och­tend ver­se brood­jes te halen bij de bak­ker. En dan bij de sla­ger of super­markt natuur­lijk ver­schil­len­de soor­ten beleg.  Vaak zat daar ook ame­ri­cain filet bij. Of een lek­ke­re paté. Lees ver­der

Yes, I can change (because I have to)

Het boek is uit. Vluch­ten kan niet meer:

We can’t plead igno­ran­ce, only indif­fe­ren­ce. Tho­se ali­ve today are the gene­ra­ti­ons that came to know bet­ter. We have the bur­den and the oppor­tu­ni­ty of living in the moment when the cri­ti­que of fac­to­ry far­ming bro­ke into the popu­lar con­scious­ness. We are the ones of whom it will be fair­ly asked, ‘What did you do when you lear­ned the truth about eating ani­mals?’
[p.252, ‘Eating Ani­mals’, Jona­than Saf­ran Foer] Lees ver­der

Vluchten kan niet meer

Gis­ter­avond had ik blijk­baar de koel­kast niet han­dig inge­ruimd na het eten want deze och­tend viel er een bak­je uit wat ik nog maar net kon opvan­gen. Er zat een stuk spa­re­rib in wat over­ge­ble­ven was van het avond­eten. Met een dub­bel gevoel zet­te ik het bak­je weer terug. Ja, ik had het tij­dig weten te van­gen voor­dat het op de grond zou zijn geval­len. Nee, ik zou het hoogst­waar­schijn­lijk niet meer opeten. Tus­sen gis­ter­avond en van­mor­gen zat name­lijk weer een stuk tekst van Jona­than Saf­ran Foer wat ik gele­zen had. De titel was ‘Sli­ces of Para­di­se / Pie­ces of Shit’, en vormt het zes­de hoofd­stuk in Eating Ani­mals. Lees ver­der

Eerste liefde

In het boek ‘Eve­ry­thing is illu­mi­na­ted’ door Jona­than Saf­ran Foer, komt een zeke­re Yan­kel op een goe­de (voor hem slech­te) dag thuis en vindt een brief­je bij de voor­deur. Het is geschre­ven door zijn vrouw en aan hem gericht. De tekst is kort en voor­al krach­tig: ‘I had to do it for myself.’ Het blijkt dat ze is ver­trok­ken met een ande­re man.
Yan­kel is er kapot van. Zijn vrouw was zijn eer­ste lief­de en hij kan zich geen leven voor­stel­len zon­der haar. Lees ver­der