Tag: Karin Ramaker

Chillen

Zon­dag is voor mij een dag die lang­za­mer­hand steeds meer in het teken van muziek staat.  Luis­ter ik door de weeks voor­al ’s och­tends en ’s avonds naar muziek in de auto, op de zon­dag neem ik vaak wat meer de tijd om er echt voor te gaan zit­ten. En ik ben daar niet de eni­ge in. Zo is daar bij­voor­beeld de weke­lijk­se #pop­me­di­ta­tie stipt om 8 uur ver­zorgd door Ste­ven Gort als­ook het lied­je op zon­dag gebracht door Karin Rama­ker. Ik kan daar erg van genie­ten. Het is een com­bi­na­tie van her­ken­ning, maar ook van uit­kij­ken naar hope­lijk iets nieuws. Iets onbe­kends wat op de een of ande­re vage reden tot nu toe aan mijn aan­dacht was ont­snapt, maar een (soms twee­de) kans krijgt omdat ik de smaak van een aan­tal men­sen ben gaan waar­de­ren. Wat horen zij, wat ik tot dus­ver­re niet heb gehoord? Lees ver­der

Compensatie

Din­gen gaan zoals ze gaan. Eer­der op de dag ont­viel me zomaar een woord. Com­pen­sa­tie.

Er werd een poging gedaan tot dui­ding. Niet een geslaag­de. Geluk­kig kwam al snel de trein. Enke­le minu­ten daar­na zat ik alweer in mijn auto en vroeg me af wat ik had wil­len zeg­gen met com­pen­sa­tie. Ik kwam d’r niet uit, wat ook te maken kon heb­ben met de aflei­ding tij­dens de tus­sen­stop in het plaat­se­lij­ke friet­kot. Naast me zat name­lijk een jon­ge hond. Lees ver­der

Vallen en opstaan

Ooit las ik eens een mooi woord bij Kees van Koo­t­en. Het woord las lek­ker, sprak lek­ker, voel­de lek­ker, maar ik had het nog nooit in de prak­tijk gezien. Tot­dat ik enke­le jaren later op een zon­over­go­ten Oos­tends ter­ras zat. Samen met enke­le goe­de vrien­den en omringd door de geu­ri­ge dam­pen van vele pan­ne­tjes mos­se­len rond­om ons keken wij uit over de bre­de bou­le­vard met daar­ach­ter strand en zee. Het bier smaak­te goed, de stoe­len zaten com­for­ta­bel en het leven was vur­ruk­kul­luk onder een stra­len­de zomer­zon die alles deed glin­ste­ren en glit­te­ren. Lees ver­der

Stokje

Van­daag een blog n.a.v. een oproep door Karin Rama­ker. Sim­pel van opzet en daar­door krach­tig:
 stel een vra­gen­lijst op, geef je eigen ant­woor­den en vraag je lezers (of wijs ‘vrij­wil­li­gers’ aan) of ze de vra­gen­lijst ook wil­len beant­woor­den en daar­na weer door­stu­ren.
 Bij deze. Lees ver­der