38 témoins — Kitty Genovese

Mid­den in de nacht schrik je wak­ker. Op de ach­ter­grond sterft een ijse­lij­ke schreeuw weg in de don­ker­te van de nacht. Jij bent nog bezig om uit te vin­den waar je bent, wel­ke dag het is, wie er naast je ligt en meer van dat soort vor­men van hou­vast om jezelf een plaats op aar­de te geven. Dan pas vraag je je af wat het was wat je uit je slaap heeft gerukt. Nog steeds lich­te­lijk gedes­o­ri­ën­teerd zit je recht­op in bed. Stil­te dreunt in je oren. Had je nu wel of niet iemand horen gil­len? Voor de zeker­heid open je de gor­dij­nen en werpt een blik op straat. Niets bij­zon­ders te zien. Alleen de gebrui­ke­lij­ke nacht­bra­kers die over straat strom­pe­len na een avond vol drank. Alweer half sla­pend val je terug in bed. Een vol­gen­de door merg en been snij­den­de kreet is het begin van een nieu­we nacht­mer­rie. […]  Lees ver­der