Ik ben er nog niet uit

In het kader van de gro­te oprui­ming moet ik mis­schien ook maar eens aan de slag om de vele boe­ken die her en der half­ge­le­zen rond­slin­ge­ren bin­nen­kort te gaan uit­le­zen. De opsom­ming hier­bo­ven die afkom­stig is van mijn lees­lijst, is niet vol­le­dig. Dit zijn slechts de boe­ken die op mijn bureau lig­gen. Er staan ech­ter ook vele boe­ken in mijn boe­ken­kast met ergens een lees­wij­zer (of post-it, of in som­mi­ge geval­len een omge­vou­wen hoek van een pagi­na) waar ik geble­ven ben. Voor­lo­pig laat ik die even met rust. Eerst de sta­pel die hier bin­nen hand­be­reik ligt weg zien te wer­ken.
Bij een aan­tal hangt er een ‘ver­plich­ting’ aan vast om er (peri­o­diek) over te blog­gen. Dat ga ik waar­schijn­lijk uit­stel­len tot na de ver­hui­zing. Het lezen zelf tus­sen alle beslom­me­rin­gen door die te maken heb­ben met de ver­koop van ons hui­di­ge huis en de ver­bou­wings­plan­nen voor het nieu­we huis zal al uit­da­ging genoeg zijn. Toch wil ik het pro­be­ren. Ergens vind ik het gênant wor­den dat de hoe­veel­heid half­ge­le­zen boe­ken als­maar toe­neemt.
Tot­dat ik van­daag het arti­kel What’s wrong with only rea­ding half a book? (hele­maal!) las. De auteur Lin­coln Michel betoogt hier dat het hele­maal niet erg is om een boek niet uit te lezen, of althans niet in één ruk (maar bij­voor­beeld ver­spreid over vele jaren). Een half­ge­le­zen boek wil niet zeg­gen dat het boek niet goed is. Net zoals het niet van­zelf­spre­kend is dat een boek wat je wel tot het ein­de leest daar­om een goed boek zou zijn: […]  Lees ver­der