Zoals het klokje in de roman tikt…

Of het klopt weet ik niet, maar in mijn bele­ving ben ik pas echt strip­ver­ha­len gaan lezen gedu­ren­de de bezoek­jes die we brach­ten aan de broer van mijn vader. Ik kwam daar graag, niet alleen om dat het een gezel­lig huis­hou­den was maar ook omdat ze een gro­te ver­za­me­ling Sus­ke en Wis­ke had­den. Mee naar huis nemen mocht ik niet, maar blij­ven loge­ren om zo meer te kun­nen lezen was geen pro­bleem. Op een dag las ik De tuf-tuf-club waar­in de Tele­tijd­ma­chi­ne zijn intre­de deed. Wat een gewel­di­ge uit­vin­ding! Hoe graag had ik er zelf een­tje gehad om mijn eigen trip­jes door de tijd te maken. Van alle the­o­re­ti­sche, natuur­kun­di­ge en filo­so­fi­sche vraag­stuk­ken die zo’n avon­tuur met zich mee­brengt had ik van­zelf­spre­kend geen flauw benul.
Dat Sus­ke en Wis­ke almaar niet ouder wer­den was me ten­slot­te ook nog nooit opge­val­len. Pas toen ik een kor­te peri­o­de veel sci­en­ce-fic­ti­on ver­ha­len ging lezen (waar­on­der natuur­lijk De tijd­ma­chi­ne door H.G. Wells) begon ik meer te begrij­pen van  deze com­plexe aspec­ten ver­bon­den aan het rei­zen door de tijd.
Tijd. Het is en blijft een vreemd en ongrijp­baar feno­meen ondanks dat we menen er con­tro­le op te heb­ben door het meet­baar te maken. Denk alleen maar aan de stee­vast terug­ke­ren­de con­ster­na­tie iede­re keer wan­neer we de klok moe­ten ver­zet­ten. We kun­nen er schijn­baar maar niet aan wen­nen hoe­veel invloed de tijd heeft op ons alle­daag­se leven. Geen won­der dat het onder­werp zo vaak een belang­rij­ke rol speelt in de lite­ra­tuur.
Voor Hen­drik-Jan was Het leven uit een dag door A.F.Th. van der Heij­den de aan­lei­ding voor zijn nieu­we #50books vraag over het the­ma tijd in de roman. Inder­daad een intri­ge­rend gege­ven om een voor­stel­ling te maken van hoe een mens in 24 uur zijn tota­le levens­cy­clus door­loopt van gebo­ren wor­den tot aan op hoge leef­tijd komen te over­lij­den. Waar­bij het belang­rijk­ste gege­ven was dat men alles slechts een­maal zou mee­ma­ken. Wat voor een bij­zon­de­re twist zorgt.
Zelf moest ik den­ken aan zijn roman­cy­clus De tan­de­lo­ze tijd waar­in Albert Egberts een vorm van onster­fe­lijk­heid nastreeft die bereikt kan wor­den door te ‘leven in de breed­te’: […]  Lees ver­der

Lionel Asbo — Martin Amis

Bij elk boek waar­in je begint te lezen heb je bepaal­de ver­wach­tin­gen. Ik ten­min­ste wel. Het komt maar heel zel­den voor dat ik me niet van te voren heb ver­diept in auteur en/of (onder­werp van) het boek waar ik de komen­de dagen kost­ba­re tijd in ga inves­te­ren. Dat wil niet zeg­gen dat het soms toch anders uit­pakt dan ik ver­wacht had. Zo ook bij Lio­nel Asbo — Sta­te of Eng­land. […]  Lees ver­der

Time’s Arrow — Martin Amis

Boe­ken waar ik een haat-lief­de ver­hou­ding mee heb. Natuur­lijk heb ik die ook in mijn boe­ken­kast. De vraag is wat er met zo’n boek gaat gebeu­ren wan­neer ik het uit de kast pak en een keu­ze moet maken of het mag blij­ven of beter kan ver­trek­ken. Is de haat het sterkst of over­wint de lief­de alles? We gaan het van­daag zien bij: […]  Lees ver­der