Tag: Matt Zoller Seitz

Een nieuwe Game of Thrones

Met eer­ste kerst­dag had­den we geen plan­nen. En geen ver­plich­tin­gen. Alle tijd voor lezen en tv kij­ken. Ein­de­lijk tijd voor Game of Thro­nes. De boe­ken heb ik weer terug­ge­von­den en ondanks alle goe­de voor­ne­mens van ruim een jaar gele­den ben ik pas gevor­derd tot deel 3 — A Storm of Swords. Met de dvd’s zijn we een stuk ver­der. Op kerst­avond had­den we al een begin gemaakt en gis­ter zijn we vro­lijk ver­der gegaan met sei­zoen 7.
Het was aan­ge­naam ver­po­zen. Maar­rr… aan het eind van de avond, toen we tij­dens de afti­te­ling bij zaten te komen van de laat­ste ont­wik­ke­lin­gen begon het al een beet­je te kna­gen. Waar zat ‘m dat in?
Voor­op­ge­steld, het was fan­tas­ti­sche tele­vi­sie. De vele intri­ges, onver­wach­te plot­wen­din­gen en groots opge­zet­te veld­sla­gen hiel­den ons van de eer­ste tot de laat­ste minuut in span­ning. Omdat het dit­maal slechts zeven afle­ve­rin­gen betrof was het helaas ook weer heel snel voor­bij. Als bij een rol­ler­coas­ter in een pret­park waar je ook lan­ger in de rij staat dan dat de daad­wer­ke­lij­ke attrac­tie duurt.
Was het hoge tem­po de reden dat het me uit­ein­de­lijk wat tegen­viel? Veel kij­kers had­den bij­voor­beeld kri­tiek op hoe de hoofd­rol­spe­lers plots in staat waren gro­te afstan­den te over­brug­gen in onre­a­lis­tisch kor­te tijd. Dat viel in ver­ge­lij­king met de voor­gaan­de sei­zoe­nen zeker op.
Het speel­de wel mee, denk ik. De char­me van de eer­ste sei­zoe­nen, en zeker bij de boe­ken is dat som­mi­ge ver­haal­lij­nen alle tijd krij­gen om uit­ge­werkt te wor­den. Dat was nu wel anders. Ergens heb ik gele­zen dat een groot deel van het beschik­ba­re bud­get is opge­gaan aan de spe­ci­al effects, die inder­daad gewel­dig zijn. Jam­mer genoeg was de con­se­quen­tie dat er daar­om min­der geld en ruim­te over­bleef waar­door er veel meer in veel min­der afle­ve­rin­gen gepropt moest wor­den. Hier­door leek het eer­der als­of je naar een ordi­nai­re actie­film zat te kij­ken.
Toch was dit niet wat mij het mees­te par­ten speel­de. Van­och­tend las ik in een recen­sie op Vul­tu­re een uit­leg die in mijn ogen veel meer de kern raakt: Lees ver­der