Superheld

Wan­neer hij voor zijn gevoel zeker wist dat zijn ouders dach­ten dat hij sliep kroop hij zacht­jes uit bed en open­de het slaap­ka­mer­raam. Voor­zich­tig klom hij op de ven­ster­bank. Niet omdat hij bang was te val­len of hoog­te­vrees had, maar om er voor te zor­gen dat de gor­dij­nen van­we­ge de inval­len­de tocht niet teveel gin­gen wap­pe­ren waar­door er mis­schien spul­len zou­den omval­len. Het was belang­rijk geen enkel geluid te maken wat er toe kon lei­den dat zijn ouders zou­den komen kij­ken wat hij toch alle­maal aan het doen was. […]  Lees ver­der

The amazing adventures of Kavalier & Clay — Michael Chabon

Afge­lo­pen week werd ik weer eens gecon­fron­teerd met een eigen­lijk nog­al irri­tan­te hob­by van mezelf: het niet uit­le­zen van boe­ken waar ik ooit in begon­nen ben. In het blog over De scha­duw van de wind heb ik een poging gedaan uit te leg­gen wat de ver­schil­len­de rede­nen kun­nen zijn om een boek niet tot het ein­de uit te lezen. Het kan gezien wor­den als een poging tot goed­pra­ten van dit feno­meen. Maar mis­schien wordt het tijd om mijn lees­me­tho­des wat aan te pas­sen. Zeker gezien de almaar groei­en­de sta­pel boe­ken die met een lees­lint ergens hal­ver­we­ge, lig­gen te wach­ten op bete­re tij­den. Hoe frus­tre­rend moet het voor hen niet zijn ooit ter hand te zijn geno­men om daar­na ter­zij­de te wor­den gescho­ven. Dan kun je maar beter geheel onge­le­zen blij­ven, lijkt me. […]  Lees ver­der