Gelukkig hebben we de polygamie nog

In tegen­stelling tot wat ik op de achter­flap las1 vond ik Onder­wor­pen van Michel Houelle­becq hele­maal niet zo schokkend en vilein. De ruim twee­hon­derd bladz­i­jdes had ik in één ruk uit­gelezen, maar niet omdat het alle­maal zo boeiend, span­nend of ver­make­lijk was. Eerder had ik het gevoel iets te mis­sen. Of dat er zich nog een ver­rassende plotwend­ing zou aan­di­enen die al het voor­gaande in een ander daglicht zou stellen.
Miss­chien was die er wel, maar dan heb ik het gemist.
Ik vond het uitein­delijk een beet­je een flets ver­haalt­je. Het prikke­lende gedacht­en­ex­per­i­ment dat de Moslim­broed­er­schap de Franse pres­i­dentsverkiezin­gen wint had wat mij betre­ft best meer mogen wor­den uit­gew­erkt. Nu bli­jft deze poli­tieke land­ver­schuiv­ing een his­torisch feit wat zich in de marge afspeelt. Het had net zo goed een machtsover­name door buite­naardse wezens kun­nen zijn. We kri­j­gen alleen sum­miere infor­matie over de ongetwi­jfeld spec­tac­u­laire gebeurtenis­sen via de hoofd­per­soon van de roman, een pro­fes­sor aan de Sor­bonne.
En eigen­lijk inter­esseert het hem alle­maal niet zo heel veel. Ok, hij ver­li­est zijn baan aan de uni­ver­siteit wan­neer die geïs­lamiseerd wordt, maar met een redelijk pen­sioen en daar­boven op nog eens een erfe­nis hoeft hij zich finan­cieel geen zor­gen te mak­en voor zijn toekomst. Alleen die een­za­amheid. Gewend als hij is om jaar­lijks een ‘vers stu­den­t­je’ te plukken uit de nieuwe instroom lijkt dat nu niet meer tot de mogelijkhe­den te behoren. Maar gelukkig biedt iro­nisch genoeg diezelfde islam de uitkomst. Hij kan alti­jd nog moslim wor­den. En dan is polyg­a­mie zomaar een van de vele mogelijkhe­den die voor hem zijn weggelegd.
Achter­af blijkt dat de islam als geloofsover­tuig­ing en lev­en­sop­vat­ting best dicht aansluit bij zijn ideeën over hoe een ide­ale samen­lev­ing er uit zou kun­nen zien. Het geeft hem nieuwe hoop in ver­war­rende tij­den.
Het kan zijn dat ik deze roman te kort doe om ‘m op deze manier samen te vat­ten, maar het is wel hoe ik ‘m beleefd heb. Dat had ik niet bij de vorige romans die ik van Houelle­becq heb gelezen. Wie weet ga ik er bin­nenko­rt een­t­je opnieuw lezen om te voe­len waar het ver­schil zit.

onderworpen

Een pro­fes­sor aan de Sor­bonne, groot ken­ner van het oeu­vre van Joris-Karl Huys­mans, ziet zijn land in 2022 aan de vooravond van de pres­i­dentsverkiezin­gen steeds verder polaris­eren: een burg­eroor­log lijkt onver­mi­jdelijk. De tra­di­tionele par­ti­jen zijn uit­ge­speeld, de stri­jd gaat tussen het Front Nation­al en de Moslim­broed­er­schap. Op de val­reep doet een van de lei­ders een poli­tieke meesterzet.
Onder­wor­pen
Michel Houelle­becq
Uit­gev­er De Arbei­der­spers
ISBN 9789029538619
~ ~ ~


  1. Een tamme Houelle­becq, zon­der islamkri­tiek? Laat me niet lachen. […] Voor­bij de opper­vlak­te is het boek schokkender en vilein­er dan islamkri­tiek — Chris­ti­aan Wei­jts in De Groene Ams­ter­dammer 

(Hoe) bepaal ik dat?

Op de site van De Cor­re­spon­dent zag ik een oproep om geza­men­lijk het boek A lit­tle life van Hanya Yanag­i­hara te gaan lezen. De titel deed een bel­let­je rinke­len. Ik dacht het boek ooit eerder in han­den te hebben gehad maar uitein­delijk niet tot aankoop te zijn overge­gaan. Even twi­jfelde ik. Een boek van ruim achthon­derd bladz­i­jdes ter­wi­jl ik al zoveel te lezen heb liggen.
Maar natu­urlijk kon ik het niet lat­en en heb dezelfde dag nog online een bestelling geplaatst. Met daar­bij ook haar debu­utro­man The peo­ple in the trees. Want die leek me ook wel heel inter­es­sant toen ik daar wat meer infor­matie over opzocht. Ik plaat­ste de twee boeken in het­zelfde winkel­mand­je als de Game of Thrones serie geschreven door George R. R. Mar­tin. Dat waren de boeken die ik eigen­lijk wilde lezen omdat we de DVD’s onlangs alle­maal had­den bekeken en ik wel benieuwd was naar hoe het verder ging.
Toen de bestelling enkele dagen lat­er geleverd werd wist ik inmid­dels al dat de geschreven serie Game of Thrones op veel fron­ten afwijk­end is van de tv uitvo­er­ing. Niet dat ik de boeken nu ongelezen in de hoek leg, maar de onmid­del­lijke noodza­ak was weggevallen. Dan toch maar aan A lit­tle life begin­nen? Of liev­er The peo­ple in the trees? En dan daar­na pas A lit­tle life?
Hoe dan ook, ik had er de hele dag de tijd voor om een keuze te mak­en aangezien de kleinkinderen kwa­men logeren. Lezen zou pas een optie zijn wan­neer ze een­maal in bed lagen en de rust in huis wed­erge­keerd was.
Vele ver­moeiende maar o zo gezel­lige uren lat­er was het zover. Ze sliepen. Tijd voor een boek en een drankje. Dom genoeg had ik mijn stapelt­je boeken nog op de kamer lat­en liggen waar nu een van de kleinkinderen lag te slapen. Die wilde ik niet wakker mak­en en dus liep ik op mijn tenen in het donker naar de kast en pak­te op goed geluk het boven­ste boek. Dat was zo te voe­len aan het for­maat A lit­tle life. Ik was er nog steeds niet uit welk boek ik wilde lezen. Tenslotte gaf ik gehoor aan het stem­met­je dat zei dat ik moest begin­nen met haar debu­ut. Ik pak­te het tweede boek van de stapel en sloop de kamer weer uit.
Op de over­loop gekomen bleek dat ik niet The peo­ple in the trees in mijn han­den had, maar Onder­wor­pen van Michel Houelle­becq. Dat leek me bij nad­er inzien ook wel een heel mooi boek om te lezen.

onderworpen

Een pro­fes­sor aan de Sor­bonne, groot ken­ner van het oeu­vre van Joris-Karl Huys­mans, ziet zijn land in 2022 aan de vooravond van de pres­i­dentsverkiezin­gen steeds verder polaris­eren: een burg­eroor­log lijkt onver­mi­jdelijk. De tra­di­tionele par­ti­jen zijn uit­ge­speeld, de stri­jd gaat tussen het Front Nation­al en de Moslim­broed­er­schap. Op de val­reep doet een van de lei­ders een poli­tieke meesterzet.
Onder­wor­pen
Michel Houelle­becq
Uit­gev­er De Arbei­der­spers
ISBN 9789029538619
~ ~ ~
Dit is een bij­drage voor het #50books ini­ti­atief dat in 2016 door Hen­drik-Jan de Wit wordt ver­zorgd.
Vraag 24:
Hoe bepaal jij wat je leest?
~ ~ ~