Mierlo-Hout

Het bleef nog lang rustig

Net als bij­na iede­re afge­lo­pen oud­jaars­dag zak­ten we ook van­daag weer af rich­ting het zui­den om daar in mijn geboor­te­dorp een bezoek aan mijn ouders te bren­gen. Onder­weg was het weer dik­ke pret in de auto met de klein­kin­de­ren op de ach­ter­bank en dat ging gewoon door Lees ver­der

Grens

Gis­ter reed ik rich­ting Bra­bant. En elke keer weer denk ik dan dat ik dat vaker moet doen (maar dat is stof voor een ande­re blog­post die ik al ooit eer­der geschre­ven heb). Afijn, bij Veghel aan­ge­ko­men (want dat is de weg die ik van­uit Arn­hem steeds vaker neem, en niet meer Lees ver­der

Moederskindje

Deze namid­dag reed ik weer eens door de straat waar ik mijn vroe­ge jeugd­ja­ren heb door­ge­bracht. Bij me in de auto zaten mijn doch­ter en haar kin­de­ren. Ik ver­tel­de waar ik had gewoond en ver­baas­de me zoals altijd over hoe­veel er ver­dwe­nen is. Er was nog maar wei­nig dat ik Lees ver­der

Rat

Er zit een rat in onze tuin. En geen klein­tje ook. Het is een brui­ne. Met zo’n dik­ke naak­tro­ze staart. Je ziet ‘m niet altijd want meest­al houdt hij zich ver­scho­len in het tuin­huis­je. Maar wan­neer je onver­wachts via de keu­ken de hal in loopt dan kun je ‘m soms schie­lijk zien Lees ver­der

Geestelijke dekmantels

De St. Lucia school in Mier­lo-Hout was een voor­ma­lig non­nen­kloos­ter en meis­jes­school. Tegen de tijd dat ik rijp was voor de kleu­ter­school, we spre­ken hier over het jaar 1967, waren de klas­lo­ka­len inmid­dels al open­ge­steld voor kin­der­tjes van bei­der­lei kun­ne. Zodoen­de betrad Lees ver­der

Een minsenhart duut soms zoo raor!

Dia­lect!
Opge­groeid in een ‘durps­ke’ vlak­bij Hel­mond (vroe­ger zei ik altijd: tus­sen Eind­ho­ven en Deur­ne, want geas­so­ci­eerd wor­den met Hel­mond, dat lie­ver niet) klonk ons Houts (ik woon­de in Mier­lo-Hout, maar ieder­een sprak over ‘t Hout) dia­lect in onze oren natuur­lijk Lees ver­der