50books – jaar 2015 – vraag 36

Deze blog­post is deel 36 van 49 in de serie 50books — 2015

We zat­en in de bus op weg naar de Bridge to Bridge run in Arn­hem. Het startschot voor de 16km zou om 12 uur klinken. “Ben je er hele­maal klaar voor?” vroeg ik aan Luel­la. Dat bleek niet zo te zijn. De hele week was ze al wat ziek­jes geweest en van een goede voor­berei­d­ing in de voor­gaande dagen was geen sprake geweest. Ze zag er eigen­lijk ontzettend tegenop. Waar ze vooral bang voor was was dat ze tij­dens de loop plot­sel­ing ontzettende honger zou kri­j­gen. Dat was haar namelijk al eerder overkomen.

De beruchte hongerk­lop, daar had ik zelf eigen­lijk nog nooit last van gehad tij­dens het hard­lopen. Wel toen ik vroeger fanatiek aan wiel­ren­nen deed. Regel­matig kwam ik er tot mijn schrik halver­wege een lange rit achter dat ik niets meer te eten bij me had ter­wi­jl ik nog vele kilo­me­ters zou moeten fiet­sen voor­dat ik weer thuis was. Kwest­ie van slechte voor­berei­d­ing. Maar ook van geen idee welke gerecht­en vooraf uiter­mate voedza­am waren bij zo’n inspan­ning. Ik deed/at maar wat.

Ook bij het hard­lopen ben ik zo begonnen. Tot­dat een van mijn collega’s (een fanatieke hard­lop­er) erachter kwam dat ik aan hard­lopen deed. Hij kwam met aller­lei tips waarop ik moest let­ten, inclusief wat ik wel of niet moest eten. Toen ik me daar wat meer in ging verdiepen op inter­net kwam ik bij een uiterst hand­ig boek­je uit: Het hard­lop­er­skook­boek geschreven door Miri­am van Rei­jen en Bar­bara Kerk­hof. Uiterst prak­tisch ingedeeld in sec­ties gericht op voed­ing tij­dens train­ing, vlak voor en gedurende wed­stri­j­den, en in de peri­ode na een wed­stri­jd staan er veel gevarieerde gerecht­en ver­meld, plus ook nog eens aller­lei wetenswaardighe­den met betrekking tot voed­sel en hard­lopen.

Het is mijn tweede kook­boek ooit. Niet dat we verder geen kook­boeken in huis hebben, maar die zijn eerlijk gezegd alle­maal door/voor Inge aangeschaft. Mijn eerste kook­boek kreeg ik van een tante toen ik uit huis ging en op mezelf ging wonen: Eerste­jaars koken — Basiskook­boek voor stu­den­ten, door Yvonne en Cas­san­dra Kroo­nen­berg. Ik heb er veel baat bij gehad net zoals nu het geval is met het hard­lop­er­skook­boek.

En ondanks dat koken en eten (net zoals het weer trouwens) niet mijn favori­ete onder­w­er­pen zijn om over te bloggen (of tweet­en), deze week dan toch maar eens een #50books vraag over kook­boeken.

vraag 36:
Welk kook­boek gericht op een spec­i­fieke doel­groep heb jij in huis (gehad) waar je veel gebruik van (hebt ge)maakt?

Het lijkt erop dat voor elke te onder­schei­den groep mensen met een bepaalde hob­by of voorkeur er een kook­boek is. Ik ga hier niet de voor­beelden opnoe­men die ik op inter­net ben tegengekomen, maar ben vooral benieuwd wat jul­lie zoal in huis hebben staan om de juiste gerecht­en op de eettafel te kri­j­gen. Hoe ben je aan die boeken gekomen? Ben je er bewust op zoek naar gegaan omdat je iets miste in de reg­uliere kook­boeken? Of zijn ze je aan­bev­olen of cadeau gedaan? Gebruik je ze nog steeds of staan ze nu te ver­pi­eteren ergens achter in de kast? En natu­urlijk is het alti­jd leuk om een foto bij te voe­gen van je lievel­ings­gerecht uit je favori­ete kook­boek.

zombie_cooking

~ ~ ~

Snelkoken

Twee weken gele­den rende ik mijn eerste halve marathon ooit. Bin­nen de twee uur. Op de maandag erna voelde ik me fit genoeg om een rond­je van vijf kilo­me­ter te doen om mijn spieren wat loss­er te kri­j­gen. Want ondanks dat ik me ‘s ocht­ends super­fit voelde verd­ween dat goede gevoel naar­mate de dag vorderde. Bij dat rond­je is het ver­vol­gens gebleven. Op dins­dag begon ik verk­ouden te wor­den. Woens­dag kwam er keelpi­jn bij. En de daaropvol­gende dagen leek het wel of ik con­tin­ue met koorts rond­liep. Bij de min­ste of ger­ing­ste onverwachte beweg­ing sloeg de duize­ligheid toe. Ver­standighei­d­shalve besloot ik rust te houden voor wat betre­ft het hard­lopen.

Tot gis­teren. Ein­delijk had ik het idee dat ik  hele­maal was opgek­napt. Zo snel ik kon vertrok ik dan ook van kan­toor om bij de inval­lende duis­ter­n­is mijn eerste train­ing op te pakken. Voor de zek­er­heid hield ik me aan een redelijke snel­heid en afs­tand om niets te forceren, maar wat was het lekker om weer in mijn hard­loopout­fit door de strat­en te snellen. Ik had het gemist!

Alleen vroeg ik me daar­na onder de douche af waar­voor ik dit­maal zou gaan trainen. Een marathon? Na afloop van de halve zag ik het wel zit­ten om dat als een vol­gende uitdag­ing aan te gaan. Maar nu, twee weken lat­er kijk ik er iets gen­u­anceerder tege­naan. Nog steeds lijkt me het geweldig om ooit nog eens te doen, maar voor­lop­ig lijkt het me ver­standi­ger door te gaan met het lopen van enkele halve marathons om zo te wen­nen aan de afs­tand en te proberen de race iet­wat vlakker te lopen dan mijn eerste poging. Weliswaar had ik die pre­cies vol­bracht op de tijd waar­voor ik twaalf weken had getraind, echter eerlijkhei­d­shalve moet ik zeggen ik veel te snel van start was gegaan en dat ik het tweede deel ron­duit langza­am had gelopen. Er is dus op ver­schil­lende vlakken veel ver­be­ter­ing mogelijk.

Waar ook ver­be­ter­ing nodig is, is in mijn voed­ingspa­troon. Vol­gens de lit­er­atu­ur die ik erover heb gelezen, zou ik door de  tran­ingsar­beid die ik ver­richt inmid­dels wat kilo’s lichter moeten zijn (waar het mij niet om te doen is) en mijn begin­nend buik­je min­der bol­lend. Dat is niet het geval. Alles wijst erop dat dit te mak­en heeft met wat ik eet. Enerz­i­jds eet ik niet dat wat mijn sport­presta­ties doet ver­beteren, anderz­i­jds laat ik niet staan wat mijn fysiek in betere vorm moet kri­j­gen. Toe­val­liger­wi­jze kreeg ik van­daag de dig­i­tale nieuws­brief van Runner’s world bin­nen met daarin een link naar het Runner’s world kook­boek. Bij nadere bestud­er­ing was dat toch niet wat ik zocht. Door verder te lezen kwam ik uit bij Het Hard­lop­er­skook­boek door Miri­am van Rei­jen en Bar­bara Kerk­hof (« Shar­ing is Car­ing «). Dat sprak me meer aan. De bestelling is geplaatst.

hardloperskookboek

Dit is een kook­boek voor lop­ers die zichzelf graag uitda­gen en ver­beteren. Die af en toe best een wijn­t­je of een biert­je willen drinken, maar die ook een fles bieten­sap sol­daat dur­ven mak­en als ze daar sneller van gaan lopen. Het hard­lop­er­skook­boek biedt nieuwe weten­schap­pelijke inzicht­en in wat nu echt je presta­ties bevordert. En alle brood­jeaapver­halen kri­jg je erbij om te lachen. Maar vooral is het een boek met orig­inele recepten voor sporters, meestal ver­ant­wo­ord maar alti­jd lekker.

~ ~ ~