Ontlezing in vermomming

Op MustReads.nl las ik een artikel over een nieuwe trend: binge-read­ing, oftewel het in hoog tem­po achter elka­ar con­sumeren van boeken (net zoals dit al de gewoonte is met alco­hol en tv-series). Een trend die te mak­en heeft met het groeiende ongeduld bij lez­ers om te weten te komen wat de antwo­or­den zijn op vra­gen die pas ingelost wor­den bij een vol­gend te ver­schi­j­nen deel van een serie of trilo­gie. Uit­gev­ers komen tege­moet aan deze wens van de con­sument door sneller de nieuwe delen op de markt te bren­gen.

Ik vind dat een slechte zaak. Wat is er mis met enig ongeduld? Mijn ervar­ing is dat ik bij een afged­won­gen pauze tussen twee delen van een serie in, het voor­gaande deel (of de delen) nog eens op mijn gemak overnieuw ga lezen. Op zoek naar aan­wi­jzin­gen. Of om te geni­eten van het vele dat ik de eerste keer over het hoofd had gezien omdat ook ik soms geneigd ben (te) snel naar het einde te jakkeren om te lezen hoe een bepaalde plotli­jn afloopt. En dan skip je af en toe een alin­ea die niet span­nend of rel­e­vant voor het ver­haal lijkt te zijn. Waar­door je achter­af nogal eens wat moois gemist blijkt te hebben.

Dat dit fenomeen van stukken over­slaan bij het binge-read­ing wel heel ver kan gaan las ik in een ander artikel op The Huff­in­g­ton Post. De auteur vertelt hoe hij voor een bepaald onder­zoek bin­nen een peri­ode van acht maan­den zo’n 300 boeken had gelezen. Drie! Hon­derd! In acht maan­den! Dat zijn rond de 37 boeken per maand! Oftewel meer dan 1 boek per dag! En dan ben ik trots dat ik aan het eind van een jaar kan zeggen dat ik er 30 gelezen heb. Der. Tig.

Wan­neer ik verder lees blijkt het gelukkig alle­maal nogal mee te vallen met die boven­menselijke presta­tie van 300 boeken in acht maan­den:

What does it mean to binge on a book? It means you feed your­self with­out regard for the crumbs you might leave on the table. If you ask a House of Cards fan what hap­pened in Sea­son 2, Episode 4, they’ll have no idea because they gorged too quick­ly. Binge-read­ing is the same thing, but with books. Prac­ti­cal­ly, it can mean every­thing from skim­ming open­ing and clos­ing para­graphs to com­plete­ly skip­ping the stuff you don’t like. […] So when I binge-read, I skip that part of the book. Occa­sion­al­ly, binge­ing means putting down the book com­plete­ly and mov­ing right onto the next.
[Stop Binge-Watch­ing and start Bing-Read­ing, Phil Edwards]

Heb je het aan­dachtig gelezen? Ook die laat­ste zin? Of was je stiekem bezig met binge-blo­gread­ing en ben je onder­tussen al bij de laat­ste zin van deze blog­post? Kom dan terug. Dan zal ik de zin nog een keer  voor je her­halen:

Occa­sion­al­ly, binge­ing means putting down the book com­plete­ly and mov­ing right onto the next.

Is je engels goed genoeg of moet ik het ook nog eens in het ned­er­lands ver­tal­en? Kleine moeite hoor:

In som­mige gevallen kan het voorkomen dat ‘binge­ing’ voor een boek betekent dat je het ongelezen weglegt en meteen door­gaat naar het vol­gende.

Driehon­derd boeken weg­leggen in acht maan­den. Dat is iets meer dan 1 boek per dag niet lezen. Makkie. Zoals m’n jong­ste klein­zoon alti­jd placht te zeggen.

De ontlez­ing open­baart zich in vreemde vor­men.

~ ~ ~