Niets is wat het lijkt

Deze blogpost is deel 2 van 8 in de serie 2666 - Roberto Bolaño

Op vrijdag 19 september j.l. verscheen geheel volgens afspraak op The Mookse and the Gripes een eerste gedeeltelijke bespreking van het boek 2666 door Roberto Bolaño. Eigenlijk is het niet zozeer een bespreking, maar eerder wat losse opmerkingen en gedachtes die Trevor en Lee met de lezers van hun blogpost willen delen als inleiding bij de vragen die ze klaar hebben staan voor diegenen die actief mee willen doen aan deze Read-a-Long:

  • First, what are your general thoughts on Part 1?
  • I took Part 1 as a farce descending into chaos, a quick glimpse into the void by characters ill-equipped to deal with what they see. Why begin the book in this way?
  • How does Bolaños build such febrile menace?
  • What purpose do the anecdotal digressions serve? The young jockey, the homeless man in Hyde Park, Amalfitano’s monologue about Mexican critics, the conjecture about Japanese horror films?
  • Does Benno von Archimboldi make an appearance?
  • Who is the Swabian, and why does his narrative get the distinction of being one giant sentence?
  • Do you believe Edwin Johns made his art for money?
  • Why doesn’t Morini travel?
  • “Coincidence isn’t a luxury, it’s the flip side of fate, and something else besides.” Just what is Bolaño’s definition of fate?
  • What is it about Santa Teresa, with its “carnivorous sunsets” and volitionally-skewed unheimlich tourists that’s so unsettling?
  • Does Liz Norton leave first because she’s the more suggestible of the critics, and the quickest to recognize what Santa Teresa is?
  • Is Amalfitano a direct warning of the fate awaiting Pelletier and Espinoza should they remain?
  • This was Bolaño’s last book, and he knew it. How does his impending demise find its way into the narrative? How does it work into the other themes?

Het zijn slechts handvaten om de discussie in de comments sectie te kunnen beginnen en het staat vrij om andere vragen of onderwerpen met betrekking tot dit eerste deel over de critici in te brengen. Inmiddels zijn er al 28, vaak uitgebreide reacties geschreven waarin de meest bizarre zaken de revue passeren. Zelf heb ik niet al te veel bijgedragen omdat ik nog volop bezig ben de 193 overvolle bladzijdes op me in te laten werken. Ik had natuurlijk al een vermoeden dat de tekst van Bolaño rijkgeschakeerd zou zijn toen ik de oproep voor de Read-a-Long onder ogen kreeg, maar al lezende bleef ik aantekeningen maken. En nu ik zie wat de eerste reacties allemaal aan invalshoeken naar voren brengen heb ik het idee dat ik nog niet een fractie heb meegekregen van wat Bolaño allemaal in zijn verhaal verwerkt heeft.

De komende dagen ga ik dus driftig verder met het doorspitten van mijn aantekeningen en het herlezen van schijnbaar belangrijke passage’s die me hopelijk meer doen begrijpen van wat Bolaño nu daadwerkelijk te vertellen heeft. Want één ding is me wel duidelijk geworden: niets is wat het lijkt.

~ ~ ~

UITGELICHT want SHARING is CARING

Learning how to read again, this time slowly – door Caille Millner via SFGate

So that’s my advice to the Slow Read movement — do what the Slow Food people did and emphasize pleasure, not the fact that it’s good for us. Against the open sewer of the comment section, mention the contained world of the short story. Against the stupidity of the listicle, point out the measured wisdom of the considered sentence. Against the Internet’s cacophonous roar, imagine the quiet of a novel.

~ ~ ~

Reis mee op route 2666

Deze blogpost is deel 1 van 8 in de serie 2666 - Roberto Bolaño

In mijn boekenkast staan een aantal boeken die de vorm (en het gewicht) van een baksteen hebben. Met ontzag haal ik er geregeld eentje tevoorschijn, blader er doorheen, lees ergens een passage en zet ‘m dan weer terug. Meestal omdat ik weet dat ik het boek ofwel niet uitlees vanwege ander leeswerk dat prioriteit heeft, ofwel omdat al het andere leeswerk dat prioriteit hoort te hebben blijft liggen.

Toch weet ik af en toe mezelf over te halen (om tegen beter weten in) aan zo’n baksteen te beginnen.

Ook vanavond lijkt dit weer het geval nadat ik een blogpost1 heb gelezen over het boek 2666 door Roberto Bolaño2. In deze blogpost beschrijven Trevor3 en Lee4 (geen idee wie ze zijn, het was de eerste keer dat ik op de site The Mookse and the Gripes terecht kwam) waarom ze van plan zijn om dit boek opnieuw te gaan lezen.

Lee: In anyone’s reading life there are monuments that sit ominously in the shadows of their personal literary landscape that inevitably pass judgment on every other encountered book, echoing perniciously through the pages of lesser efforts, enriching others. They are omnipresent and alive. They alter, perhaps, the mindset of those involuntarily under their unending spell, and continue to grow. Sometimes they demand a re-read.

Trevor: Yes, my mindset was definitely altered! I’m excited to go back now and, with you and maybe some others, examine what happened to me!

In tegenstelling tot Trevor en Lee heb ik dit boek nog nooit eerder gelezen, maar het lijkt me handig om er juist nu aan te beginnen met deze twee gidsen die me hopelijk zullen helpen om deze lange reis (de Nederlandstalige uitgave die ik bezit bestaat uit 1070 pagina’s) tot een goed einde te brengen.

Het leesschema wat ze hanteren ziet er als volgt uit:

  1. het deel van de critici (p.7-193) – 19 september
  2. het deel van Amalfitano (p.195-273) – 3 oktober
  3. het deel van Fate (p.275-413) – 17 oktober
  4. het deel van de misdaden (p.415-749) – 7 november
  5. het deel van Archimboldi (p.751-1065) – 28 november

Op deze data zullen zij hun leeservaringen delen op de site The Mookse and the Gripes. Iets soortgelijks zal ik ook proberen mocht ik niet al teveel in de knel komen met de boekrecensies voor Een perfecte dag voor literatuur.

Iemand zin om mee te reizen op route 2666?

Vier literatuurfanaten delen een ontembare fascinatie voor de mysterieuze schrijver Benno von Archimboldi. Deze zou zich ophouden in Santa Teresa, een stuk niemandsland op de grens van Mexico en de Verenigde Staten, dat het decor is van honderden onopgehelderde moorden op vrouwen.
Met dit ware misdaadgegeven als vertrekpunt schreef Roberto Bolaño een allesomvattende roman over onberedeneerd geweld, seks, doodsdrift en de kunst die ons als enige uit de diepe afgronden van een corrupte wereld kan redden. Niemand weet zo treffend als Bolaño te verwoorden hoe het er met onze wereld voorstaat.

2666
Roberto Bolaño
Uitgeverij Meulenhoff
ISBN 9789029085687

~ ~ ~


  1. Klik hier voor de blogpost Read-along: Roberto Bolaño’s 2666 

  2. Klik hier voor de wikipedia pagina over Roberto Bolaño 

  3. Klik hier voor de blogposts van Trevor op The Mookse and the Gripes 

  4. Klik hier voor de blogposts van Lee op The Mookse and the Gripes