Icarus — Russell Andrews

Op het weblog van Wal­ter van den Berg las ik zijn leesver­slag (geen recen­sie zoals hij zelf benadrukt) van Rab­bit, Run door John Updike. Het is lang gele­den dat ik een boek van Updike heb gelezen (miss­chien wel voor het laatst op de mid­del­bare school) maar ik kreeg meteen de neig­ing om dit boek te bestellen. Toch is dat niet de reden waarom ik hier naar de blog­post ver­wi­js. Mij gaat het van­daag om zijn afs­lui­tende alin­ea:

Ik kan me voorstellen dat het boek essen­tieel is geweest voor Den Lit­er­atu­ur, dat Updike in zijn tijd vernieuwend is geweest, maar ik heb Rab­bit, Run niet op het essen­tiële plankje gezet toen ik klaar was met lezen.

In feite ben ik iets vergelijk­baars aan het doen met mijn Boekenkast project. De boeken die ik in mijn bez­it heb laat ik de revue passeren met als doel een oordeel te vellen of ik ze wel of niet in mijn boekenkast wil lat­en staan. Alleen was ik nog niet zo ver gegaan om de boeken die ik niet meer wil bewaren ook daad­w­erke­lijk te ver­wi­jderen in afwacht­ing van een nieuwe bestem­ming. Dat ga ik vanaf nu wel doen. Kan ik meteen de vri­jgekomen ruimte benut­ten voor nieuwe boeken.

Icarus. The boy who flew too close to the sun. The boy who fell to his death. It is a sto­ry that cap­tured the imag­i­na­tion of ten-year-old Jack Keller, but one that is also eeri­ly pre­scient. For a vicious assault result­ed in the mur­der of Jack’s moth­er, send­ing her plum­met­ing sev­en­teen storeys to her death — right in front of her son’s eyes.
Thir­ty years lat­er, and his­to­ry is repeat­ing itself in the same hor­ri­fice man­ner. Kid Deme­ter, a phys­io­ther­a­pist Jack helped raise as a teenag­er, has fall­en to his death. The police think it was an acci­dent, but Jack doesn’t believe them. For Kid had con­fid­ed in Jack about his ongo­ing rela­tion­ship with a string of women, women he gave a series of intrigu­ing nick­names. The Mor­ti­cian. The Mis­take. The Des­ti­na­tion. The Mur­der­ess.
As Jack delves into Kid’s world, and he realis­es just how high the stakes real­ly are, he knows only one thing for cer­tain: he must find the killer before the killer finds him, and makes him the final vic­tim…

Icarus
Rus­sell Andrews
Uit­gev­er Warn­er Books
ISBN 9780751531541

~ ~ ~

Wat ik wel weet: dit boek heb ik in het­zelfde jaar gekocht als dat ik een eerder boek van Rus­sell Andrews had aangeschaft, Gideon. Ik had me pri­ma ver­maakt met Gideon tij­dens de lange ver­trag­ing die we had­den tij­dens onze teru­greis vanu­it Por­tu­gal, en ik had zin in meer van Andrews.

Wat ik niet weet: hoe het ver­haal in elka­ar steekt en wat ik ervan gevon­den heb. Zelfs nu ik door het boek blad­er en her en der wat stukken lees is het geen feest van herken­ning.

Dat zegt genoeg en een con­clusie is dan ook snel gemaakt.

Eindoordeel: mag weg

~ ~ ~

Ga naar mijn boekenkast om alle tot dusverre bespro­ken boeken te vin­den en wie weet zit er een­t­je tussen die weg mag en waar jij al tij­den naar op zoek bent. 

~ ~ ~

Gideon — Russell Andrews

Van­daag heb ik geen zin om een orig­inele aan­lei­d­ing te verzin­nen om een boek uit mijn boekenkast te halen. Dan maar verder op alfa­betis­che vol­go­rde. Na Amis, Mar­tin komt Andrews, Rus­sell. Ten­min­ste, in mijn boekenkast. En daar draait het hier om. En om de vraag welk ein­do­ordeel over het boek Gideon geveld gaat wor­den. Mag het bli­jven? Of mag het weg?

Strug­gling writer Carl Granville is hired to turn an old diary, arti­cles and let­ters — in which all names and loca­tions have been blanked out — into com­pelling fic­tion. For this, and for his silence, he will be paid a quar­ter of a mil­lion dol­lars. But Carl soon real­izes that the book is more than just a poten­tial best­seller. It is a rev­e­la­tion fo chill­ing evil and a decades-long cov­er-up by some­one with far-reach­ing pow­er. He begins to won­der how his book will be used, and just who is the true sto­ry­teller.
Then — sud­den­ly, bru­tal­ly — two peo­ple close to Carl are mur­dered, his apart­ment is ran­sacked, his com­put­er stolen, and he him­self is the chief sus­pect. With no ali­bi and no proof of his shad­owy assign­ment, Carl becomes a man on the run. He knows too much — but not enough to save him­self…

Gideon
Rus­sell Andrews
Uit­gev­er Warn­er Books
ISBN 9780751528909

~ ~ ~

In de zomer van 2000 waren we op vakantie in Por­tu­gal. Op de laat­ste dag reden we ’s ocht­ends van ons vakantiead­res terug naar Faro. Daar hebben we nog een half dag­je door de stad geslen­terd voor­dat we onze huu­rauto inlever­den bij het vliegveld en incheck­ten voor de vlucht terug naar Ned­er­land. Toen begon de ellende. Een ver­trag­ing van vele, vele uren. Om de tijd te doden ben ik een boek gaan kopen omdat ik alleen maar een tijd­schrift in mijn hand­ba­gage had. Het assor­ti­ment was bedroevend. In eerste instantie had ik Gideon al een keer in mijn han­den gehad maar weer terug gezet in de hoop dat er betere (lees: meer lit­eraire) boeken beschik­baar te zijn. Dat bleek niet zo te zijn en al snel stond ik opnieuw met Gideon in mijn han­den. Dit­maal bij de kas­sa om af te reke­nen. De 580 pagina’s die Gideon dik is, had ik alle­maal gelezen voor­dat we voet op Ned­er­landse grond zetten. Of dat van­wege de span­ning (‘When they asked him to be a ghost writer, he didn’t realise they want­ed him dead.’) was of dat het te mak­en had met de duur van de ver­trag­ing staat me niet meer zo goed bij. Wel dat ik het boek met plezi­er gelezen heb.

Wat me meteen voor het boek innam toen ik het een­maal opensloeg, is de open­ing:

Once again he woke up scream­ing.
It was the dream, of course. The same dream. The same over­whelm­ing, inescapable dream.

Het hoeft geen geheim te zijn voor diegene die hier wel eens vak­er komt lezen dat ik een fas­ci­natie voor dromen (en nacht­mer­ries) heb. Ik lees en schri­jf er graag over. Niet zozeer over de inter­pre­tatie. Wat ze kun­nen beteke­nen. Maar hoe je ze onder­gaat. Wat ze met je doen.

He was drenched in sweat, the sheets so damp beneath him he thought he’d wet the bed. But none of that was new. He was used to that. No, it was the end of the dream that left him weak and trem­bling. That’s what was dif­fer­ent.
This time he dreamed that he talked.

Waarom dit alle­maal zo ‘ter­ri­fy­ing’ voor hem was kan ik me niet meer herin­neren. Uitein­delijk zal het wel een doorsnee thriller zijn geweest. Zoi­ets als een mid­del­matige B-film. Goed genoeg om een ver­trag­ing draaglijk te mak­en. Zelfs blijk­baar goed genoeg om me ook lat­er nog eens tot aankoop van een andere titel door Rus­sell Andrews over te halen. Maar niet langer goed genoeg om een plek­je in mijn boekenkast te behouden. Liev­er dan lit­eraire thrillers heb ik toch lit­er­atu­ur met thriller­achtige ele­menten in mijn verza­mel­ing. Dus deze ‘fast-mov­ing thriller in the Grisham genre’ kan op zoek naar een nieuwe eige­naar. Gegadig­den kun­nen zich melden.

Eindoordeel: mag weg

~ ~ ~

Ga naar mijn boekenkast om alle tot dusverre bespro­ken boeken te vin­den en wie weet zit er een­t­je tussen die weg mag en waar jij al tij­den naar op zoek bent. 

~ ~ ~