Afwijking

Iedereen heeft zo z’n afwijkin­gen. En ik dus ook. In ver­schil­lende gra­daties. Een hele set heeft te mak­en met het kijken van tv. Wan­neer ik een keer een film of doc­u­men­taire kijk, wil ik dat ongesto­ord kun­nen doen. Daarom neem ik het vaak op en wacht op een geschikt moment. Een eerste afwijk­ing die ik heb is dat het mij niet lukt om overdag tv te kijken. Een vorm van schaamte over­valt mij bij het eerder dan 18 uur ’s avonds voor de buis hangen.

Omdat ik zo weinig tv kijk maar wel regel­matig iets opneem, loopt de harde schi­jf van de medi­a­box snel vol met van aller­lei wat ik ooit denk nog te gaan kijken. Mijn Inge heeft iets min­der schroom om mid­den op de dag de tv aan te zetten en vooral in het week­end tij­dens het strijken zapt zij door de opgenomen programma’s naar iets inter­es­sants. Een vol­gende afwijk­ing die ik heb is dat ik dan niet kan meek­ijken. Zelfs als het al 18 uur is geweest. Zomaar een stuk van een opname zien welke ik ooit nog in z’n geheel wil bek­ijken, bed­erft de pret. Mid­den in een pro­gram­ma of film vallen, zelfs als deze nog maar enkele minuten bezig is, zorgt er bij mij alleen maar voor dat ik meer bezig ben met wat ik eventueel gemist heb, dan dat ik kan geni­eten van wat ik zie.

Ook wil ik nooit het einde van een film zien wan­neer ik het groot­ste gedeelte nog niet gezien heb. Mocht ik dan lat­er de film vanaf het begin gaan zien, dan kan ik alleen maar denken hoe het gaat aflopen.

Alle­maal goed mee te lev­en.

Dit week­end ont­dek­te ik een nieuwe vari­ant. In het ver­lengde van hier­boven geschetst. Iemand had me verteld dat de Britse serie over Sher­lock Holmes zo goed was. De ver­sie die zich in heden­daags Lon­den afspeelt. In de krant zag ik dat er van de serie afgelopen week iedere dag een aflev­er­ing ver­toond zou wor­den. Dus stelde ik de recorder in. Een snelle klus want tegen­wo­ordig herkent de medi­a­box dat het een serie betre­ft wan­neer je iets gaat opne­men, en ver­vol­gens kri­jg je de keus tussen ‘alleen deze opname?’ of ‘alle opnames?’ Dat was sim­pel.

Op dins­dag keek ik naar aflev­er­ing 1 van maandag. Het smaak­te naar meer. Dus keek ik op woens­dag naar aflev­er­ing 2 van dins­dag. Die iemand had gelijk. De serie was echt goed. Vanzelf­sprek­end keek ik op don­derdag naar aflev­er­ing 3 van woens­dag. Het werd alleen maar beter. En dan ook nog een geweldige cliffhang­er op het einde met in de hoof­drol Mori­ar­ty, de gez­woren aartsvi­jand van Holmes.

Het duurde lang voor­dat ik op vri­jda­gavond ein­delijk naar aflev­er­ing 4 van don­derdag kon kijken. Ik ging er eens goed voor zit­ten. Met cola en chips. Groot was mijn teleurstelling toen ik zag dat de recorder op don­derda­gavond niets had opgenomen. Wat bleek? De eerste drie aflev­erin­gen vor­m­den Serie 1. Op don­derdag was Serie 2 begonnen. Die had opnieuw ingesteld moeten wor­den met ‘alleen deze opname?’ of ‘alle opnames?’ En dan zou ik weer verder hebben kun­nen kijken. Maar dat was dus te laat. Ik kon alleen nog aflev­er­ing 5 van vri­jda­gavond opne­men en dan weer verder op maandag met de laat­ste aflev­er­ing van Serie 2.

Echter ik kan die opnames niet kijken alvorens ik eerst de mis­sende aflev­er­ing 4 met het ver­volg op de cliffhang­er heb gezien. Zo werkt dat dus bij mij. Knap verve­lend, maar er zijn erg­ere din­gen op de wereld.

Puur toe­val­lig stuitte ik zondag­mid­dag op onder­staand boek van Caleb Carr. Gelukkig heb ik met betrekking tot lezen andere afwijkin­gen en ben onder­tussen al tot hoofd­stuk 3 gevorderd.

~ ~ ~