Open deur

In een uit­ver­koch­te zaal (ik ver­meld het nog maar een keer) had ik van­avond een mooi plek­je weten te bemach­ti­gen op de eer­ste rij. Iets na ach­ten werd het licht gedimd en ver­scheen Jacob Jan Voer­man van­uit een deur aan de lin­ker­kant van het toneel. Hij had een aan­tal voor­wer­pen bij zich (piep­schuim let­ters, zo zou later blij­ken). Nadat hij die voor­wer­pen een plaats gege­ven had, ver­dween hij weer door de open deur. Waar zou hij zijn geble­ven? Alleen een zwak licht scheen naar bui­ten. Na een tijd­je kwam hij opnieuw te voor­schijn om dit­maal met de voor­stel­ling te begin­nen. De deur ging dicht waar­door ze opge­no­men werd in de duis­ter­nis en zelf uit het zicht ver­dween. […]  Lees ver­der