Tag: Walter Lucius

#25books

Hal­lo lie­ve lezer! Fijn dat jij ook in het nieu­we jaar mijn site weer met een bezoek­je ver­eert. Bij deze wens ik oprecht dat het een jaar mag wor­den nog mooi­er dan je jezelf gewenst hebt toen je afge­lo­pen nacht om 12 uur de ogen heel even sloot en een kijk­je nam in het nieu­we jaar. Zelf zie ik mijn bij­dra­ge in het stre­ven naar een lief­de- en res­pect­vol­le omgang met alles wat leeft en bloeit. Daar kan ik mezelf nog heel wat in ver­be­te­ren en zal het ook niet nala­ten om dat te doen. Ver­der wil ik pro­be­ren min­der te kla­gen en te zeu­ren. Want om heel eer­lijk te zijn, ik heb wei­nig reden om te kla­gen en te zeu­ren. In die zin ben ik een geze­gend mens. Dus laat ik daar blij om zijn. Wat niet wil zeg­gen dat ik groot leed en per­soon­lij­ke drama’s bij ande­ren baga­tel­li­seer. Inte­gen­deel. Door mij­zelf wat beschei­de­ner op te stel­len hoop ik dat de aan­dacht gaat naar die­ge­nen die echt reden tot kla­gen heb­ben (en het vaak niet doen). Dan gaat mis­schien tevens de hulp hun kant op. Lees ver­der

Kersen

Maan­dag schreef ik over enke­le afwij­kin­gen van mij met betrek­king tot tv kij­ken. Op ’t eind haal­de ik aan dat voor wat het lezen van boe­ken betreft ik ook (ver­ge­lijk­ba­re) afwij­kin­gen heb. Zo vind ik het bij­voor­beeld ver­ve­lend wan­neer iemand mij ver­telt hoe de afloop van een ver­haal is voor­dat ik het zelf gele­zen heb. Dan heb ik al geen zin meer om er aan te begin­nen. Er is op de een of ande­re manier teveel prijs­ge­ge­ven. Het ver­haal is ‘besmet’ geraakt. Mocht ik als­nog aan het boek begin­nen dan ben ik op elke blad­zij­de bezig om te ont­dek­ken hoe de plot ver­we­ven zit tus­sen de regels. Echt genie­ten kan ik niet meer. Nog ver­ve­len­der is het wan­neer ik de afloop ver­keerd heb begre­pen. Dan is de hele lees­er­va­ring om zeep gehol­pen. Hoe dan ook, het valt altijd tegen. Lees ver­der

Change of plans

In de boek­win­kel van­daag neem ik aller­lei boe­ken in mijn han­den maar ver­laat de zaak zon­der iets te kopen. Er ligt nog zoveel thuis onge­le­zen op me te wach­ten dat ik voor de ver­an­de­ring afzie mijn ver­za­me­ling ver­der uit te brei­den. Twee stra­ten ver­der is een vol­gen­de boek­win­kel. Ook daar ga ik naar bin­nen om mezelf een tijd­lang onder te dom­pe­len in het vele moois wat hier te vin­den is. Opnieuw sta ik later met lege han­den weer bui­ten. Ik weet niet of ik trots kan zijn op mezelf voor deze getoon­de vol­har­ding of juist niet omdat ik de boe­ken­bran­che (die mij zo na aan het hart gaat) in de steek laat. Een vol­gen­de keer beter, zo sluit ik een com­pro­mis met mezelf. Lees ver­der