#25books

Hallo lieve lezer! Fijn dat jij ook in het nieuwe jaar mijn site weer met een bezoekje vereert. Bij deze wens ik oprecht dat het een jaar mag worden nog mooier dan je jezelf gewenst hebt toen je afgelopen nacht om 12 uur de ogen heel even sloot en een kijkje nam in het nieuwe jaar. Zelf zie ik mijn bijdrage in het streven naar een liefde- en respectvolle omgang met alles wat leeft en bloeit. Daar kan ik mezelf nog heel wat in verbeteren en zal het ook niet nalaten om dat te doen. Verder wil ik proberen minder te klagen en te zeuren. Want om heel eerlijk te zijn, ik heb weinig reden om te klagen en te zeuren. In die zin ben ik een gezegend mens. Dus laat ik daar blij om zijn. Wat niet wil zeggen dat ik groot leed en persoonlijke drama’s bij anderen bagatelliseer. Integendeel. Door mijzelf wat bescheidener op te stellen hoop ik dat de aandacht gaat naar diegenen die echt reden tot klagen hebben (en het vaak niet doen). Dan gaat misschien tevens de hulp hun kant op.

Kortom, laten we er iets prachtigs van maken dit jaar!

~ ~ ~

Op deze eerste dag van het nieuwe jaar wil ik van de gelegenheid gebruik maken om in te haken op een leuke enquête die ik op de site van Inge leest tegenkwam. Het (meer gaan) lezen en vervolgens een leeservaring plaatsen is iets wat bij mij in 2013 vastere vormen heeft aangenomen door de deelname aan Een perfecte dag voor literatuur, en dit jaar ben ik van plan daar vrolijk mee verder te gaan.

[Een overzicht van de boeken die ik het afgelopen jaar heb uitgelezen is hier te vinden.]

Terugblik

1. Wat was het beste boek dat je het afgelopen jaar hebt gelezen? 
Natuurlijk was daar de bijzondere ervaring die ik had met het boek ‘Bloggen als een pro‘ door Elja Daae, maar de keus is gevallen op The Information door James Gleick.

Ik geef hier de ‘informatie’ op de achterflap die mij meteen deed overhalen dit boek aan te schaffen:

We live in the information age. But every era of history has had its own information revolution: the invention of writing, the composition of dictionaries, the creation of the charts that made navigation possible, the discovery of the electronic signal, the cracking of the genetic code.
In The Information, bestselling author of Chaos, James Gleick, tells the story of how human beings use, transmit and keep what they know. From African talking drums to Wikipedia, from Morse code to the ‘bit’, it is a fascinating account of the modern age’s defining idea and a brilliant exploration of how information has repeatedly revolutionised our lives.

2. Welk boek heeft je het meest teleurgesteld het afgelopen jaar?
Teleurgesteld is een te groot woord, maar ik had meer verwacht van The Italian Secretary door Caleb Carr. Ik had net de tv-serie over Sherlock Holmes van de BBC ontdekt en in een korte tijd achter elkaar gekeken. Daarna ‘viel ik een zwart gat’ en ging op zoek in mijn boekenkast waar ik al snel op het boek van Carr stuitte. Eerder had ik van hem o.a. The Alienist gelezen wat me goed bevallen was, daarom ik dacht me geen buil te vallen aan zijn poging om een Sherlock Holmes ‘in de oude stijl’ te schrijven. Dat viel dus wat tegen.

3. Door welk boek ben je het afgelopen jaar aangenaam verrast?
Een verrassing was voor mij The Namesake door Jhumpa Lahiri. Via de spontane boekenruil die Juli en ik zijn begonnen (en die we lekker in ons eigen tempo doen) ben ik aan dit boek begonnen zonder enkele verwachting vooraf. Ik had nog nooit van zowel boek als schrijfster gehoord en ik denk dat ik niet snel zelf voor dit boek gekozen zou hebben. Daarom is er dus zoiets moois als een boekenruil.

4. Als je van alle boeken die je het afgelopen jaar hebt gelezen slechts één titel aan mocht raden.., welk boek zou je dan kiezen?
Simpel. Arabieren kijken door Hassnae Bouazza. Omdat het zo’n belangrijk boek is.

5. Wat is de beste boekenreeks die je het afgelopen jaar hebt ontdekt?
Of het als een reeks gezien wordt, weet ik niet. Maar de boeken van Karl Ove Knausgård gaan mij hopelijk nog veel leesplezier geven. Het eerste deel Vader is in ieder geval grandioos. Liefde ligt klaar.

6. Welke nieuwe, veelbelovende auteur heb je het afgelopen jaar ontdekt?
Dat is toch wel de auteur wiens boek ik als laatste heb gelezen in 2013. Het gaat hier om João Ricardo Pedro die debuteerde met Jouw gezicht zal het laatste zijn:

[…] is van huis uit technisch ingenieur en werkte meer dan tien jaar in de telecommunicatie. In de lente van 2009 werd hij ontslagen en kon hij zijn langgekoesterde droom vervullen: een roman schrijven. Hij ontving er prompt de literaire prijs LeYa voor, waarmee een geldbedrag is gemoeid van 100.000 euro.

7. Heb je dit jaar nog andere genres verkend?
Niet echt, of het moet zijn dat ik opnieuw een poging heb gewaagd tot het lezen van een dichtbundel (Waar we wonen door Thomas Möhlmann). Wat mij betreft gaan dat er meer worden in 2014. En ik bedenk me nu ook dat het lezen van Zeven minuten na middernacht door Patrick Ness onder een nieuw genre valt voor mij, namelijk die van de jeugdliteratuur.

8. Wat was het meest meeslepende, niet-neer-te-leggen boek dat je het afgelopen jaar hebt gelezen?
In de vroege zomer kreeg ik in het kader van een blogtournee het boek De vlinder en de storm door Walter Lucius toegestuurd. De 450 pagina’s van deze superspannende Nederlandse thriller had ik binnen de kortste keren weggelezen. Er schijnen meer delen te volgen.

9. Welk van de boeken die je dit jaar hebt gelezen heeft de allermooiste cover?
Dat is voor mij zonder twijfel het al eerder aangehaalde Zeven minuten na middernacht door Patrick Ness waarvan de fabelachtige illustraties verzorgd zijn door Jim Kay. Gewoonweg grandioos. Om uren in rond te dwalen.

illustratie – Jim Kay

10.Wie is je favoriete personage uit alle boeken die je het afgelopen jaar hebt gelezen?
In heel zijn fout-zijn is dat toch wel het ik-personage uit Van dode mannen win je niet door Walter van den Berg. Deze charmeur met losse handjes weet niet alleen ‘de vrouwtjes’ in te palmen, ook de lezers moeten in sterke schoenen staan willen ze niet een bepaald soort van sympathie voor deze uiterst onsympathieke man voelen. Erg knap wat Walter van den Berg hier voor elkaar heeft gekregen.

11.Welk boek heeft de grootste indruk op je gemaakt in 2013?
Hier twijfel ik tussen twee geschiedenisboeken waarin op verschillende wijze getoond wordt hoe achteloos machthebbers met hun ondergeschikten omgaan. Het is verbijsterend te lezen hoe ontelbaar veel mensenlevens opgeofferd worden voor een zogenaamd hogere zaak. Geschiedenis leert ons een hoop. Vooral dat er geen wijze lessen uit getrokken worden door nieuwe machthebbers die zich aandienen. Ik nomineer ze gewoon allebei: Mao’s massamoord door Frank Dikötter en 1812: Napoleons fatale veldtocht naar Moskou door Adam Zamoyski.

12.Welk boek had een scène die je zo enthousiast maakte, dat je niet kon wachten om er iemand over te vertellen? (Pas op dat je geen spoilers gebruikt!)
Opnieuw een vermelding voor Karl Ove Knausgård. In Vader staat een geweldige scène over hoe de ik-persoon een eerste optreden heeft met de band waarin hij speelt. Op een herfstige dag in 1984 buiten bij een winkelcentrum. Het zou zomaar mijzelf overkomen kunnen zijn. Lees het vanaf pagina 100.

13.Wat is je favoriete relatie (romantisch, vriendschappelijk, familie, enz) uit de boeken die je het afgelopen jaar hebt gelezen?
De relatie tussen Mari en Takahashi in After Dark door Haruki Murakami. Waarom? Hierom:

Takahashi reaches out and takes Mari’s hand. She is momentarily startled but doesn’t pull her hand from his. Takahashi keeps his gentle grip on her hand – her small, soft hand – for a very long time.
“I don’t really want to go,” Mari says.
“To China?”
“Uh-huh.”
“Why not?”
“‘Cause I’m scared.”
“That’s only natural,” he says. “You’re going to a strange, far-off place all by yourself.”
“I know.”
“You’ll be fine, though,” he says. “I know you. And I’ll be waiting for you here.”
Mari nods.
“You’re very pretty,” he says. “Did you know that?”
Mari looks up at Takahashi. Then she withdraws her hand from his and puts it into the pocket of her varsity jacket. Her eyes drop to her feet. She is checking to make sure her yellow sneakers are still clean.
“Thanks. But I want to go home now.”
“I’ll write to you,” he says. “A super-long letter, like in an old-fashioned novel.”
“Okay,” Mari says.

14.Wat is het beste boek dat je hebt gelezen op basis van een recensie?
Een bespreking van Afrikaners. Een volk op drift door Fred de Vries hoorde ik op de radio. Nog diezelfde avond heb ik het boek besteld en meteen begonnen te lezen toen het enkele dagen later bezorgd werd. Geen moment spijt van gehad.

15.Welk boek zou je het allerliefst terug willen zien in de bios, en met welke acteurs in de hoofdrollen?
Omdat ik weet dat The Namesake door Jhumpa Lahiri al verfilmd is, zou ik die het liefst willen zien.

Boeken en Bloggen

16.Wat is je favoriete boekenblog van 2013?
Makkie (zou mijn jongste kleinzoon zeggen). Not just any book en de blogs die Cathelijne Esser op haar eigen site schrijft.

17.Welke review, die je het afgelopen jaar hebt geschreven, is je favoriet?
De fietser en de Mercedes. Over het boek Arabieren kijken door Hassnae Bouazza.

18.Wat is je favoriete boek-gerelateerde ontdekking van het afgelopen jaar? (website, winkel, wat dan ook zolang het maar met boeken te maken heeft.)
De Belgische boekenbeurs in Antwerpen.

19.Wat is jouw mooiste boekenblog moment van 2013?
Dat vond toevalligerwijs ook plaats tijdens die hierboven genoemde boekenbeurs in Antwerpen. En wel de ontmoeting die we hadden met Patrick Ness, schrijver van Zeven minuten na middernacht. Via Een perfecte dag voor literatuur waren we door uitgeverij De Geus uitgenodigd voor een interview met Patrick. Het was een plezierige en leerzame bijeenkomst met deze uiterst vriendelijke man die ook nog zo aardig was om een exemplaar van zijn boek te signeren voor mijn kleinkinderen.

20.Heb je meegedaan aan challenges dit jaar? Zo ja; hoe is dat voor je uitgepakt?
De enige uitdaging die ik mezelf had opgelegd was om 30 boeken of anders minimaal 6.000 pagina’s te lezen. De teller is uiteindelijk blijven stilstaan bij 29 boeken, maar de 6.000 pagina’s ben ik ruimschoots gepasseerd.

Vooruitblik

21.Aan welk boek ben je dit jaar niet toegekomen en staat nu boven aan je nog-te-lezen-lijstje voor volgend jaar?
Marie van Christophe Vekeman.

22.Naar welk boek, wat uitkomt in 2014, kijk je het meest uit?
Heel eerlijk gezegd zou ik niet weten wat er allemaal uitkomt in 2014. Ik laat me maar weer gewoon verrassen.

23.Wat hoop je in 2014 te bereiken met lezen/bloggen?
Meer voldoening te halen uit het lezen omdat het bloggen over boeken je dwingt wat langer na te denken over wat je gelezen hebt. Dat verdiept de leeservaring. Het gelezene blijft ook veel langer hangen is mijn ervaring. Er is dus niets mis met mijn geheugen zoals ik eerder wel dacht.

24.Naar welke boeken-evenementen van 2014 kijk je het meest uit?
Het Crossing Border festival in Den Haag. Ik ben er nog nooit geweest hoewel ik de kans had om er in 2013 via Een perfecte dag voor literatuur naar toe te kunnen. Helaas viel het samen met een hardloopwedstrijd in Nijmegen waar ik me voor had ingeschreven. Dit jaar is het op 13 t/m 15 november. Nieuwe ronden nieuwe kansen.

25.Doe je dit jaar mee aan een lees-challenge? Zo ja; welke?
Yep. Dit jaar ga ik proberen 35 boeken of anders minimaal 7.000 pagina’s te lezen!

~ ~ ~

Kersen

Maandag schreef ik over enkele afwijkingen van mij met betrekking tot tv kijken. Op ‘t eind haalde ik aan dat voor wat het lezen van boeken betreft ik ook (vergelijkbare) afwijkingen heb. Zo vind ik het bijvoorbeeld vervelend wanneer iemand mij vertelt hoe de afloop van een verhaal is voordat ik het zelf gelezen heb. Dan heb ik al geen zin meer om er aan te beginnen. Er is op de een of andere manier teveel prijsgegeven. Het verhaal is ‘besmet’ geraakt. Mocht ik alsnog aan het boek beginnen dan ben ik op elke bladzijde bezig om te ontdekken hoe de plot verweven zit tussen de regels. Echt genieten kan ik niet meer. Nog vervelender is het wanneer ik de afloop verkeerd heb begrepen. Dan is de hele leeservaring om zeep geholpen. Hoe dan ook, het valt altijd tegen.

Ik blader daarom ook nooit naar de laatste bladzijde van een boek.

Heel anders is het wanneer ik een boek zonder voorkennis uitgelezen heb. Aldus bekend met het einde, vind ik het juist weer niet erg om hetzelfde boek later nog eens opnieuw te lezen. Omdat ik mijzelf een beeld heb kunnen vormen kan ik achteraf een veel beter oordeel geven over mijn leeservaring. Is die positief vanwege de gebruikte stijl, de gelaagdheid of bijvoorbeeld de urgente boodschap in een verhaal, dan kan dat voor mij aanleiding zijn om het boek regelmatig uit de kast te halen om het gedeeltelijk of helemaal te lezen. Goede boeken geven zich stukje bij beetje aan de geduldige lezer prijs. Ze stellen zelden teleur.

Een uitzondering vormt het thriller-genre. Ook hier wil ik niet weten hoe de criminele vork in de steel zit. Het is aan mij om al lezende uit te vinden ‘wie het deed’. Ik lees zo’n thriller vol achterdocht, want iedereen kan het gedaan hebben. Althans, dat houd ik mezelf voor zodat het altijd spannend blijft. Spannender soms dan de auteur bedoeld heeft. Tot zover nog geen uitzondering vergeleken met andere literaire genres. Nee, dat begint bij het dichtslaan van een thriller. De zaak is opgelost. Als ware het een dossier kan het boek opgeborgen worden in het archief om daar niet meer uitgehaald te worden. Zo werkt dat bij mij. Er moeten nieuwe misdaden onderzocht worden.

De vlinder en de storm‘ kwam als geroepen.

Omdat ik wel vaker hoor dat ook lezers van thrillers niet zitten te wachten op het prijsgeven van al teveel informatie over de mysteries die ze zelf graag willen ontrafelen, is het moeilijk om op deze plaats iets te vertellen over dit eerste deel uit de Hartland-trilogie. ‘Spoiler alerts’ ontsieren een blog alleen maar.  Daarom wil ik in plaats daarvan vandaag stilstaan bij wat ik denk dat het lievelingskostje is van Walter Lucius, de schrijver van deze boeiende misdaadroman, namelijk kersen.

Wie wel eens kersen gegeten heeft, weet waarschijnlijk waar ik op doel. De smaak kan zo heerlijk zoet zijn, dat het smaakt naar meer. Te snel is het alweer voorbij. Het vergt veel discipline om niet meteen een tweede kers te nemen om dezelfde smaaksensatie te kunnen ondergaan. Of een derde, of een vierde. Voor je het weet heb je zomaar een tiental kersen opgegeten. En nog steeds heb je er niet genoeg van. Nog eentje. Om het af te leren. Eentje die zo lekker is dat je er niet aan ontkomt om er nog eentje te nemen.

Totdat je een kers treft die onverwacht zuur, flauw of bitter is. Bah. Zo wil je niet eindigen. Dat geeft een nare bijsmaak aan je eetervaring die onmiddellijk weggepoetst moet worden door er een overheerlijke nieuwe kers op te laten volgen. Die weer zo onweerstaanbaar lekker is dat je… Afijn, in gedachten zie ik Walter Lucius aan zijn bureau zitten met onder handbereik een schaal kersen terwijl hij bezig is met de wederwaardigheden van journaliste Farah Hafez en haar collega Paul Chapelle. Terwijl hij gulzig de ene na de andere kers verorbert, schrijft hij onvermoeibaar het ene na het andere korte hoofdstuk. Veelal niet meer dan twee of drie bladzijden per keer wordt er in hoog tempo geschakeld tussen allerlei internationale locaties, verschillende tijdsgewrichten en continu wisselende handelingen en personages.

Elke episode doet verlangen naar de volgende. Het is onmogelijk te stoppen in deze duizelingwekkende tour de force. Je zou er misselijk van worden ware het niet zo goed geschreven. Net zoals je van een schaal kersen van goede kwaliteit ook niet misselijk wordt. Een incidenteel inferieur exemplaar wordt op de koop toe genomen en gecompenseerd door de rest. Verslavend. Voor je het weet heb je de 458 dichtbedrukte bladzijden van dit prijswinnende debuut uitgelezen en heb je nog steeds trek in meer.

Ja, met Walter Lucius is het goed kersen eten.

Zo goed dat ik een uitzondering op mijn afwijking introduceer. Mocht deel 2 van de trilogie niet rap verschijnen dan bestaat er een gerede kans dat ik dit eerste deel nog eens ter hand neem om enkele passages op mijn gemak (voor zover mogelijk bij dit de lezer voortstuwende boek) door te lezen. Een groter compliment kan ik de auteur niet geven voor deze uitmuntende literaire thriller die alles in huis heeft om uit te groeien tot een bestseller van formaat. Ik hoop dan ook niets van de plot verraden te hebben zodat potentiële lezers met een afwijking gelijk de mijne het boek zeker zullen gaan lezen. En alle andere potentiële lezers natuurlijk ook.

* * * SPOILER ALERT * * *

Voor zover ik weet komen er in het verhaal geen kersen voor.

~ ~ ~

Deze blogpost is geschreven in het kader van de blogtournee die georganiseerd is rondom het boek ‘De vlinder en de storm’. Voor meer informatie over wat een blogtournee precies is, bezoek je het best de website van Not Just Any Book. 

~ ~ ~

Change of plans

In de boekwinkel vandaag neem ik allerlei boeken in mijn handen maar verlaat de zaak zonder iets te kopen. Er ligt nog zoveel thuis ongelezen op me te wachten dat ik voor de verandering afzie mijn verzameling verder uit te breiden. Twee straten verder is een volgende boekwinkel. Ook daar ga ik naar binnen om mezelf een tijdlang onder te dompelen in het vele moois wat hier te vinden is. Opnieuw sta ik later met lege handen weer buiten. Ik weet niet of ik trots kan zijn op mezelf voor deze getoonde volharding of juist niet omdat ik de boekenbranche (die mij zo na aan het hart gaat) in de steek laat. Een volgende keer beter, zo sluit ik een compromis met mezelf.

Eenmaal thuis ga ik voor mijn boekenkast staan. Ik schat dat de helft nog niet (geheel) door mij gelezen is. Ergens is dat natuurlijk belachelijk. Waarom heb ik zoveel (alles is relatief) boeken aangeschaft die ik vaak onmiddellijk wil lezen wanneer ik er mee thuiskom, om dan vervolgens toch een ander boek te gaan lezen? Of luttele dagen later nieuwe boeken te kopen die ik weer boven op de vorige boeken leg? Eén ding weet ik van mezelf, ik ben geen boekenverzamelaar in de zin dat ik per se alles van een bepaalde auteur of onderwerp wil hebben om het hebben alleen. De boeken die ik koop koop ik omdat ik ze wil lezen. Niet meer, niet minder. En natuurlijk heb ik dan voorkeuren voor sommige auteurs of onderwerpen waar ik graag van/over lees. Alleen koop ik sneller dan dat ik lees.

Vandaag heb ik zin om weer eens een spannend, thrillerachtig boek te lezen. Uiteindelijk valt mijn oog en keuze op ‘Sweet Tooth’ van Ian McEwan. Ik leg het boek klaar en ga naar beneden om een kop koffie te maken voordat ik aan het boek ga beginnen. Buiten zie ik de postbode naderen met een pakketje. Hij belt aan. Het is voor mij. Verbaasd open ik de grote bubbeltjesenveloppe. Ik kan me niet herinneren dat ik iets in bestelling heb. Even later staar ik naar een dik boek.

De-vlinder-en-de-storm600

Het begint me te dagen. Een tijd geleden was er weer een oproep om aan een blogtournee mee te doen. De voorgaande keren was me goed bevallen, dus gaf ik door dat ik graag mee zou willen doen. Ditmaal was het onderwerp ‘De vlinder en de storm’, een literaire thriller geschreven door Walter Lucius. Dat boek  had ik nu in mijn handen. Ergens in juni wordt van mij verwacht dat ik dan hier een blog zal posten over mijn leeservaring. Dit betekent een ‘change of plans’. Zonder gewetensbezwaren zet ik McEwan voor even weer terug in de kast en open Deel 1 van de Hartland-trilogie. Ik was op zoek naar spanning en word vanaf de eerste bladzijde op mijn wenken bediend.

~ ~ ~

Meer weten over deze nieuwe blogtournee? Bezoek dan website Not Just Any Book. Daar wordt later ook vermeld wie er allemaal meedoen aan deze blogtournee  en wanneer de blogs gaan verschijnen. Vergeet niet om notjustanybook op twitter te volgen, zodat je altijd op de hoogte blijft van de vele initiatieven die zij organiseren rondom boeken en het boekenvak.

~ ~ ~